Wręczenie nagrody „Krakowska Książka Miesiąca”

okładkaKrakowska Książka Miesiąca

ks. Andrzej Witko

Cud w Sewilli

Sewilskie malarstwo siedemnastego wieku

Wydawnictwo AA

Spotkanie z autorem, wręczenie nagrody

prowadzenie: prof. Adam Małkiewicz

 

Stare przysłowie mówi, że kto nie widział Sewilli, nie widział cudu. Tym, co jest „najcudowniejsze” w tym niezwykłym mieście, pozostaje bez wątpienia siedemnastowieczne malarstwo, dziś po części rozproszone w kolekcjach niemal na całym świecie, od dalekiej Australii aż po Amerykę Łacińską. Po szeregu przeciętnych szesnastowiecznych artystów, tworzących w całej Hiszpanii w kanonach wyznaczonych przez sztukę włoską, właśnie w Sewilli w siedemnastym stuleciu odrodziło się znakomite, nowatorskie malarstwo. Wiązało się to z pewnością z trwającą wciąż prosperitą ekonomiczną w stolicy Andaluzji, najważniejszym porcie Hiszpanii, nadzorującym cały handel z Ameryką. Utrwalone struktury społeczne potencjalnej klienteli, z dominująca rolą Kościoła katolickiego, zainteresowane były licznymi dziełami wykonywanymi przez artystów pracujących w mieście nad Gwadalkiwirem. Byli wśród nich zarówno Włosi, jak i Flamandowie, jednak z czasem dominującą nacją stali się Hiszpanie i to głównie urodzeni w Andaluzji. Wiek XVII wydał na świat nieproporcjonalną wręcz liczbę wybitnych malarzy, jakich nie było w Sewilli ani we wcześniejszych, ani w późniejszych stuleciach. Artyści tej miary co Diego Velázquez, Francisco de Zurbarán, Alonso Cano, Francisco de Herrera Mł., Juan de Valdés Leal czy Bartolomé Esteban Murillo należą do największych wirtuozów pędzla w dziejach sztuki powszechnej, którzy wycisnęli znaczące znamię na dziejach kultury, zresztą nie tylko hiszpańskiej. (fragment wstępu)

Napisana w języku polskim książka Andrzeja Witko, poświęcona sewilskiemu malarstwu XVII stulecia, to jedna z najważniejszych pozycji dotyczących kultury hiszpańskiej, jaka powstała w ostatnich dekadach. Dzięki tej interesującej publikacji dwa kraje, Polska i Hiszpania, łamiąc geograficzny dystans, zbliżają się duchowo, co sprawia, że historia Sewilli staje się znana poza naszymi granicami. Sprzyjające warunki finansowe, w jakich znalazła się siedemnastowieczna Sewilla, pełniąca funkcję ważnego portu w handlu między Europą i Ameryką, sprawiły, że w dzieła architektury, rzeźby, ale nade wszystko malarstwa poczęto inwestować ogromne sumy. Fakt ten stał się przyczyną zjawisk społecznych i religijnych, o których przejrzyście i ze swadą opowiada w swojej książce Andrzej Witko. Oto niebywale ważna monografia, stawiająca sobie za cel odzwierciedlenie ducha Sewilli, miasta, w którym grzech i cnota ścierały się nieuchronnie, skłaniając Kościół do nadzwyczajnych wysiłków, by zaszczepić w społeczeństwie istotne postawy moralne, które miały znaleźć swoje odbicie w sposobie myślenia i formie egzystencji. (Prof. Enrique Valdivieso,Universidad de Sevilla)