Aneta Kielan-Pietrzyk – Małgorzata Bielakowska Jestem fizycznością…

Małgorzata Bielakowska jest animatorką kultury, poetką, aktorką teatralną. Wrażliwa na słowa – pisze wiersze, bierze udział w tworzeniu sztuk teatralnych – co widoczne jest także w poezji poprzez nadawanie ról bohaterom tekstów [Miłość to czy oddanie]. Impresje są debiutanckim tomikiem Bielakowskiej. W wierszach jawi się nam autorka-realistka, szczera aż do bólu. Są w nich smutek i żal, rozczarowanie życiem, rozczarowanie drugim człowiekiem, choroba, strach i ból. Treść daje zaskakujące zestawienie z kolorową okładką tomiku i tytułem, który w pierwszym momencie kojarzy się z krótkimi, radosnymi wierszami-miniaturami. Tymczasem impresje Bielakowskiej wcale nie są takie lekkie i radosne. Można je opisać jako chwilowe, ulotne, czasem owszem piękne, a czasem wręcz przeciwnie, są szybkim i wnikliwym spostrzeżeniem zła lub nieszczęścia.

 

Jestem fizycznością

Czy złudzeniem

Brak światła

Odbicie w lustrze

Nakłania do sprawdzenia

Terminu przepustki

Wyjścia na jaw

 

[***jestem fizycznością]

 

Każdy człowiek ma swoją własną fizyczność. Trzeba dbać o nią, zarówno od środka jak i od zewnątrz, aby być, aby się podobać. W wierszu Loki Bielakowska opowiada historię pewnej dziewczynki. Historię prostą i tragiczną. Jak większość ludzkich historii, w których czas potrafi działać na niekorzyść ludzi. U Bielakowskiej: czas – egoista. Wiele jednak zależy od podejścia człowieka do życia i świata. Czy symboliczną szklankę z wodą zobaczy jak szklankę w połowie napełnioną, czy w połowie pustą. Sytuacja identyczna, ale dwa różne odbiory. W poezji reakcja czytelnika jest bardzo istotna, świadczy o wartości wiersza.

 

Dziewczynka z ciekawością

Patrzy w przyszłość

Z nadzieją – błękitu

 

[…]

 

Włosy zmieniły kolor

Naturę skrócono

Loki wyrzucono na śmietnik

 

Miłość stała się

Obojętnością

 

Pozostał żal

 

        [Loki, frag.]

 

    Podobnie wygląda sytuacja między ludźmi. Liczą się nie tylko intencje, ale i skutki tych intencji. Zgodnie z powiedzeniem, gdzie dwoje ludzi, tam już tłum, kompromis odgrywa w życiu bardzo dużą rolę. Bielakowska jest znakomitą obserwatorką i rejestratorką ludzkich relacji i emocji, często zapewne także ich uczestniczką.

 

dziesiątki

lat istnienia

w wiecznej

kłótni interesów

On

ma spełnienie

potrzeb

zawsze

chłopskie jadło

Ona

puste łoże

 

        [Interesowność]

 

Czy on jeszcze cokolwiek

Dostrzega oprócz

 

Pełnego talerza

 

        [Przeistoczenie, frag.]

    Bielakowska jako kobieta widzi przede wszystkim krzywdy i niesprawiedliwość życia wobec kobiet. Kobieta jest czymś pięknym i potrzebnym. To kobieta rodzi, kobieta dba o dom i rodzinę, jako żona jest obowiązkowa, jako matka – czuła, zawsze w pogotowiu. [Kobieta o północy]. Często natomiast niedoceniana, na co autorka się nie godzi. Z tego powodu stawia pytania, oczekując odpowiedzi od czytelników. Bielakowska potrafi zatrzymać czytelnika na dłuższą chwilę, na przykład w wierszu Równanie, w którym równaniem z wielką niewiadomą może być zarówno życie, jak i śmierć. To naturalne zjawiska, jedno bez drugiego nie może istnieć, ale oba przypadki są niewiadomą, tajemnicą, zaskoczeniem, niezależne od tego w co lub w kogo wierzymy. Małgorzata Bielakowska często w swoich wierszach zwraca się do Boga: dzięki ci Boże / że mogę płakać…; na każdy dzień Bóg / daje poczuć smak chleba; co jeszcze mam / utracić PANIE… .

 

On – Zatańczymy

Ona – Nie wiem

Czy dorównam

Mistrzowi

On – spróbujmy

Ja poprowadzę

[…]

 

        [Taniec, frag.]

 

W wierszu Taniec autorka zastosowała podział ról, jak w sztuce teatralnej. Pojawia się nawet akcja. Krótkie zwięzłe odpowiedzi między kobietą a mężczyzną. Piękny erotyk, który porywa do tańca. U Bielakowskiej nie brakuje tematu miłości, choć jest to zwykle miłość trudna, miłość, nad którą trzeba pracować, której trzeba się uczyć.

 

Chcę nauczyć się

Ciebie na pamięć

Jak wiersza

By odtwarzać

W marzeniach

By powtarzać

Dniem i nocą

Nabierając

Powietrza by

Starczyło do

Końca strof

 

        [***chcę nauczyć się…]

 

Im ciszej tym ciebie więcej

Z wyjątkiem ciebie i mnie

Zostaje wiersz

Poza tobą i mną

Między nami mówiąc

Zostaje wiersz

Co dzieje się między

Wierszami

Pomiędzy ludźmi

Cisza

Między nami

 

        [***im ciszej tym ciebie więcej…]

 

    Małgorzata Bielakowska jest w wierszach szczera, jest realistką, która zauważa zło, czuje śmierć, dostrzega tragedię, ale daje też nadzieję, docenia piękno i wartość życia. Przemawia do czytelnika prostym językiem, ubarwionym pięknymi oryginalnymi metaforami, dzięki którym pobudza wyobraźnię i zapada w pamięć: nagrodą za dar życia / jest droga usłana cierniami / do całkowitego zaniku stóp; śmierć / zwrot zadłużenia / wyrażam zgodę / na przetworzenie / danych; godny podziwu / kunszt / posługiwania się/takim materiałem / jak ciało ludzkie; czy ten świat / przenocuje nas / do świtu

Aneta Kielan-Pietrzyk

 

Małgorzata Bielakowska Impresje           

Wyd. Małgorzata Bielakowska, K&K, Kraków 2013