Transpoetica: spotkanie z tłumaczami i poezją

Spotkanie z krakowskimi tłumaczami, w którym udział wezmą: Piotr Bukowski, Renata Czekalska, Yousef Sh’hadeh i Daria Arsenicz oraz Jakub Kornhauser. Poezja Indii, Maroka, Rumunii i Szwecji w interpretacji Jakuba Kosiniaka. Wieczór zwieńczy taneczna ilustracja do wierszy indyjskich w wykonaniu Ewy Wardzały.
Piotr Bukowski – dr hab. w Instytucie Filologii Germańskiej, kierownik Zakładu Filologii Szwedzkiej IFG UJ, zajmuje się komparatystyką literacką oraz teorią i praktyką przekładu, w Wydawnictwie Literackim przez wiele lat redagował serię Pisarze Języka Niemieckiego i zajmował się literaturą niemieckojęzyczną. Prowadzi seminaria magisterskie z przekładu i warsztaty przekładowe. Jest współautorem antologii “Współczesne teorie przekładu” (z M. Heydel), obecnie najpopularniejszej polskiej książki o przekładzie. Ma na koncie liczne tłumaczenia – z jęz. niemieckiego, szwedzkiego i angielskiego.

Renata Czekalska – orientalistka; adiunkt w Zakładzie Komunikacji Międzykulturowej Instytutu Bliskiego i Dalekiego Wschodu UJ. Jej zainteresowania badawcze obejmują: dziedzictwo kulturowe Azji Południowej, historię najnowszą subkontynentu indyjskiego, współczesne zagadnienia polityczno-społeczne Azji Południowej, a także teorię i pragmatykę przekładu literackiego oraz jego funkcję w komunikacji międzykulturowej.

 


Daria Arsenicz, Yousef Sh’hadeh
– autorzy książki “Moje serce potrafi”, która jest zbiorem tekstów pochodzących z największego forum arabskiego “Od Zatoki po Ocean”, będącego żywym odzwierciedleniem tego, co dzieje się we współczesnej literaturze arabskiej. Yousef Sh’hadeh – palestyński poeta urodzony w 1965 roku w Syrii. Od 1933 roku mieszka w Polsce. Opublikował liczne artykuły i wiersze w różnych czasopismach świata arabskiego i polskich. Wydał dwa tomiki wierszy w języku arabskim oraz kilka książek z dziedziny krytyki literackiej poświęconych literaturze arabskiej. Jest doktorem literaturoznawstwa, wykłada język arabski na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Jakub Kornhauser – ur. 1984 w Krakowie. Doktorant Wydziału Filologicznego UJ, zajmuje się europejską poezją awangardową i eksperymentalną, literaturą rumuńską XX wieku oraz współczesną poezją polską. Autor poematów prozą / prozy poetyckiej. Wydał “Niejasne istnienia” (Sopot 2009), “Niebezpieczny paragraf” (2007). Publikuje w wielu czasopismach literackich i naukowych.
Ewa Wardzała – tancerka, z wykształcenia indianistka. Od kilku lat związana ze Śląskim Teatrem Tańca, gdzie prowadzi warsztaty dla tancerzy podczas corocznej Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego i Sztuki Tanecznej w Bytomiu. ako studentka indianistyki i tancerka, została stypendystką ICCR, co zaowocowało rocznym pobytem w szkole klasycznego tańca indyjskiego w Delhi, gdzie uczyła się Bharatanatyam pod okiem Sarojy Vaidyanathan.

Ewa Wardzała

Transpoetica powstała w 2008 roku z myślą stworzenia miejsca stałej prezentacji literatury mało znanej, z różnych obszarów kulturowych. Jest okazją do zaprezentowania poezji obcej zarówno w przekładzie na język polski, jak i w języku oryginalnym. Poezja, bowiem to nie tylko treść, ale i rytm, melodia, którą tłumaczenie może zniekształcić.

Śródmiejski Ośrodek Kultury
ul. Mikołajska 2, Kraków
wstęp wolny

Dofinansowano ze środków Urzędu Miasta Krakowa.

 

 

 

Niebywałe! Ileż ekspresji, gwałtownych tematów, lirycznych szeptów i wspaniałego aktorstwa! Siódmego września podczas II Nocy Poezji Agnieszka Grochowicz wykonała swój premierowy program, śpiewając songi Bertolta Brechta i Kurta Weilla, a więc klasykę piosenki niemieckiej. Sala Koncertowa Śródmiejskiego Ośrodka Kultury wręcz pękała w szwach. Publiczność została wciągnięta w świat niecodzienny, bo zaułków portowych, knajpek pełnych kryminalnych mężczyzn i zuchwałych kobiet. Wszyscy byli zafascynowani mnogością emocji Grochowicz. Twórczość Brechta i Weilla to wspaniałe muzyczne architektury, bardzo atrakcyjne, bo opierające się na motywach fokstrota, tanga, shimmy czy walca. Jednakże w warstwie słownej aż roi się od ironii, masek stylistycznych, karykatury, co potęguje problemy ukazane w danej piosence. Mając taką bazę oraz świetne tłumaczenia na język polski, artystka udowodniła nam bogactwo tej muzyki. Towarzyszyli jej muzycy: Mikołaj Budniak na kontrabasie, Jarosław Olszewski na fortepianie oraz Maciej Zimka na akordeonie. Ich aranżacje pełne były zaangażowania, profesjonalizmu i zaskakujących przejść. Razem z panią Agnieszką tworzyli niesamowity zespół. Artystka odbierając od nich tematy, stwarzała prawdziwy spektakl. Swoją mimiką, świadomością każdego gestu podkreślała znaczenie słów, a równocześnie fantastycznie rozumiała muzykę, całkowicie oddając się jej rytmowi. Bywała rozgniewana, subtelna i kokieteryjna, impulsywna, romantyczna, a czasem i rozpłakana. Z łatwością można sobie wyobrazić, jak odbierała to publiczność, jak wielki był aplauz. Apogeum uznania zyskała, udając, że gra i improwizuje na trąbce! Myślę, że każdy artysta życzyłby sobie tak owocnej premiery. My zaś życzymy pani Agnieszce jak najwięcej występów z nowym programem.

Agata Wikalińska