Farafka

Wokalno-aktorskie Studio Piosenki Farafka działające w siedzibie i we współpracy ze Śródmiejskim Ośrodkiem Kultury w Krakowie oferuje regularne, profesjonalne lekcje śpiewu, zajęcia emisji głosu, aktorstwa dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych, dopasowane poziomem do stopnia zaawansowania.

Studio przygotowuje do pracy na scenie oraz egzaminów w szkole aktorskiej, akademii muzycznej, teatralnej czy musicalowej oraz do castingów, przesłuchań, nagrań studyjnych i innych wystąpień publicznych.

Studio regularnie gra dla publiczności spektakle i koncerty, jest organizatorem konkursów piosenki i przesłuchań. Ze Studiem na stałe współpracują zawodowi aktorzy, muzycy, tancerze, realizatorzy dźwięku, obrazu, styliści oraz trenerzy dziedzin pokrewnych.

To miejsce otwarte dla zdolnych, wrażliwych osób, w którym nawiązujemy przyjaźnie, dzielimy się pasją, umiejętnościami, doświadczeniem – tworzymy zgrany zespół.

Serdecznie zapraszamy!

farafka-plakat

Koncert uczniów Szkoły Wokalno-Aktorskiej

Koncert uczniów Szkoły Wokalno-Aktorskiej. Prowadzenie: Bogdan Kalarus, przy fortepianie: Anna Wrona.

„DIWA”

Diwy damy, heroiny sceny…, czyli największe przeboje największych wokalistek.
Specjalnie z okazji Dnia Kobiet zapraszamy, nie tylko Panie, na koncert wypełniony utworami z repertuaru elektryzujących osobowości sceny, z którymi zmierzą się adeptki i adepci Studia Piosenki „Farafka”. Zapraszamy do spędzenia z nami tego wyjątkowego wieczoru.

W niedzielę 14 lutego zapraszamy na godzinę 19.00

Pokaż szczegóły

Bilety w cenie 10 zł do nabycia w przedsprzedaży i przed koncertem.

Grupa Natyalaya zaprasza na pokaz tańca indyjskiego

Grupa Natyalaya zaprasza na pokaz tańca indyjskiego

Wystąpią: Ewa Wardzała, Agnieszka Wójcik, Jagoda Flaga, Anita Singh


Taniec bharatanatjam, którego różne oblicza zostaną ukazane podczas występu, to klasyczny taniec indyjski, którego korzeni należy szukać w starożytnych świątyniach południowoindyjskich. Tancerki świątynne swoim tańcem oddawały cześć bóstwom. Stąd w repertuarze liczne odniesienia do legend i postaci mitologii hinduskiej, przekazywane za pomocą mimiki i gestów podczas tańca narracyjnego (nritya). Bharatanatjam zawiera w sobie także element tańca abstrakcyjnego (nritta), który ma zachwycić widza precyzją ruchów połączonych, z wystukiwanym bosymi stopami, rytmem. Bharatanatjam czerpie z najstarszych zachowanych źródeł dotyczących indyjskiej sztuki tańca i teatru, liczących ok. 2000 lat traktatów „Natjaśastra” i „Abhinajadarpana”, ale nie przestaje się rozwijać. Jego koncertowy repertuar opracowany został w XIX wieku. Podczas występu tancerki przybliżą widzom tę egzotyczną formę tańca i opowiedzą o prezentowanych choreografiach.

 

Grupa Natyalaya została założona w 2008 roku przy Krakowskim Warsztacie Jogi przez Ewę Wardzałę. Obecnie działa w Śródmiejskim Ośrodku Kultury (ul. Mikołajska 2). Natya w sanskrycie znaczy taniec, Laya – oddanie, poświęcenie, a także rytm, melodia i dźwięk. Natyalaya zajmuje się klasycznym tańcem indyjskim – głównie bharatanatyam, ale również kathak i odissi – oraz tańcem bollywoodzkim, eksperymentując także z innymi technikami, takimi jak kalaripayattu czy flamenco.
Grupę tworzyło wiele tancerek, wśród których znalazły się osoby zdobywające wykształcenie w Indiach – u nauczycieli takich jak Saroja Vaidyanathan (Delhi), Suchta Chapekar (Pune), Rajeshwari S.Hande (Gokarna), Nirupama Rajendra (Bangalore) oraz w szkole tańca Sruthilaya Nattiya Vidhyalaya w stanie Tamil Nadu, a także u nauczycieli europejskich – Radha Anjali (Wiedeń).

Lubimy dzielić się naszą pasją z widzami i uczennicami – z radością występujemy i prowadzimy zajęcia tańca indyjskiego.

Wstęp wolny.

„Folkowa wiosna”

„Folkowa wiosna”

Koncert „Folkowa wiosna” ze Studiem Piosenki „Farafka” to eksplozja rytmów i melodii zaczerpniętych z muzyki etnicznej całego świata. Będzie żywiołowo, energetycznie i bardzo ciekawie. Na scenie młodzi, utalentowani wykonawcy. Serdecznie zapraszamy!

Bilety w cenie 10 zł do nabycia przed koncertem i w przedsprzedaży. Tel.: 602 424 676

„Miłość zabita dechami” – serial improwizowany (na żywo)! Odcinek 1!

„Miłość zabita dechami” – serial improwizowany (na żywo)! Odcinek 1!
Grupa AD HOC
zaprasza na kolejny szalony projekt sceniczny! „Miłość zabita dechami” to improwizowany serial obyczajowy, którego pierwszy odcinek zobaczyć będzie można na scenie Śródmiejskiego Ośrodka Kultury.Widownia decydować będzie o losach bohaterów, ważniejszych wątkach i zagadkach, które pojawiać się będą w trakcie serialu.Zapraszamy na wyjątkowy spektakl! Humor, sensacja, zagadka, miłość, zdrada – wszystko w odpowiednich proporcjach! Uwaga – seriale uzależniają! Wchodzisz na własne ryzyko! 27.11 godz. 19.00 Śródmiejski Ośrodek Kultury, bilety 10/15 zł.

SEMESTRALNE WARSZTATY FLAMENCO październik 2014 – luty 2015

935699_10151570729387002_1828615621_n                     

Krakowska Szkoła Flamenco ALMORAIMA

zaprasza na semestralne warsztaty flamenco

(X 2014 – II 2015)

FLAMENCO

FLAMENCO ORIENTAL

TANIEC BRZUCHA

GITARA FLAMENCO

KASTANIETY

BATA DE COLA

koszt zajęć semestralnych:
690 zł (zajęcia 2 x  tygodniu)
390 zł ( zajęcia 1 x w tygodniu)
szczegółowe informacje na stronie:
zapisy i zajęcia:
 ŚOK, Kraków, ul. Mikołajska 2
tel 12 422 08 14 w. 17
e-mail: mkgorka@lamelli.com.pl

Flamenco to nie tylko dźwięki,
to pewna filozofia życia, kultura, sposób myślenia, inna skala wartości[…].”
Paco de Lucia

Flamenco uważane jest powszechnie za taniec Cyganow andaluzyjskich. Ale to nie tylko taniec — to również śpiew, gitara i palmas (klaskanie).

Na obecny wizerunek flamenco skladają się elementy kultury i muzyki arabskiej, żydowskiej, hinduskiej, mauretańskiej i rdzennie hiszpańskiej (nie tylko andaluzujskiej).

Podstawą jest RYTM, będący esencją flamenco. Wraz z muzyką nadaje charakter poszczególnym formom. Dla przykładu MARTINETE, TARANTA, SOLEARES czy SEGUIRIYA należą do cante jondo — poważnych utworów wyrażających ból, cierpienie i smutek, zaś RUMBA GITANA, TANGOS czy BULERIA to formy lżejsze — cante chico — często wykonywane w czasie fiest.

We flamenco nie jest najważniejsza technika czy doskonałe opanowanie układów choreograficznych. Wszystkie ćwiczenia mają służyć wyzwoleniu własnej ekspresji, a w efekcie dać podstawy do improwizacji. Nie jest też ważny wiek — tancerz flamenco, tak jak wino, im jest starszy, tym lepszy — ma większe doświadczenie życiowe i to doświadczenie może wyrazać tańcem.

Flamenco jest trudne. Nie tylko ze względów technicznych, ale też psychicznych — nie każdy potrafi przetrwać pierwszy etap nauki, polegający głównie na kopiowaniu ruchów nauczyciela, nauce obcych dla naszej kultury rytmów oraz uczestnictwie w zajęciach wymagających pełnej koncentracji. Jeżeli jednak ktoś naprawdę LUBI flamenco, to znajdzie siłę, która pozwoli przezwyciężyć te trudności.

Nie jest to taniec dla każdego, ale każdy może spróbować.

Strój potrzebny na zajecia:
Buty na miękkiej podeszwie, srednim obcasie i z okrąglym noskiem, na rozgrzewkę: baletki, elastyczne spodnie odsłaniające kostkę (mogą być getry) i ewentualnie szeroka spódnica.
Nauczyciele

Małgorzata Drzał
Absolwentka filologii polskiej (Akademia Pedagogiczna, Kraków), wykładowca flamenco na Podyplomowych Studiach Choreograficznych (Uniwersytet Rzeszowski), dyplomowany instruktor tańców ludowych, choreograf, tancerka i wokalistka zespołu Tajo de Plata.

Ukończyła szkołę muzyczną w klasie skrzypiec. W dzieciństwie tańczyła w zespołach tańca współczesnego i ludowego. Przez 13 lat należała do ZPiT Krakus przy AGH. Była też członkiem zespołu muzyki celtyckiej The Hoboes (skrzypce, śpiew).

Flamenco tańczy od 1991 roku (zaczynała naukę u Elżbiety Moszczyńskiej, współzałożycielki Szkoły Flamenco w Warszawie, oraz u Małgorzaty Matuszewskiej). Od 1993 prowadziła zajęcia dla początkujących, jednocześnie doskonaląc swe umiejętności poprzez udział w warsztatach i lekcjach indywidualnych. Od 1998 prowadziła zajęcia stałe w Śródmiejskim Ośrodku Kultury, a także w Domu Kultury Ruczaj, Miejskim Domu Kultury przy al. 29-go Listopada, Ośrodku Kultury Krakowiacy, Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie oraz Szkole Tańca i Jogi Ananda.

Regularnie prowadzi warsztaty flamenco i tańca brzucha w ramach festiwalu Progessteron w Katowicach (www.dojrzewalnia.pl).

Założyła 3 zespoły flamenco:

  • A Sangre Fria – działał do 2003 roku,
  • Tajo de Plata – działający od 2003 do dnia dzisiejszego,
  • Almoraima (formacja taneczna, grupa młodzieżowa i studencka; flamenco, taniec brzucha, taniec indyjski) – istnieje od 2006 roku.

Oprócz flamenco uczy też tańca brzucha, którym zajmuje się od 2000 roku (pseudonim artystyczny Selena). Współpracuje z Compania Flamenco Rosa z Salonik (Grecja). W czerwcu 2005 r. założyła Krakowską Szkołę Flamenco Almoraima.

Jej biografia została zamieszczona w leksykonie “Who is who w Polsce” (wydanie VI uzupełnione, 2007).

Grzegorz Guzik
Doktor matematyki, pracownik naukowy AGH (wydział matematyki stosowanej), malarz, fotograf i od 1990 roku – gitarzysta flamenco.

Uczestniczył w warsztatach gitarowych prowadzonych m.in. przez Leszka Potasińskiego i Juana Martina. Zajmował się też muzyką dawną – brał udział w warsztatach śpiewu chorału gregoriańskiego w Krakowie i Jarosławiu (prow. Marcel Perez).

Od kilku lat prowadzi lekcje gitary oraz palmas. Był akompaniatorem podczas wielu warsztatów tanecznych, m.in. w Kościanie (podczas Festiwalu Flamenco) oraz warsztatów organizowanych przez Almoraimę. Występuje z repertuarem flamenco w zespole Tajo de Plata oraz jako solista.

Jego biografia została zamieszczona w leksykonie “Who is who w Polsce” (wydanie VI uzupełnione, 2007).

Anna Weremczuk

Absolwentka edukacji artystycznej (sztuki plastyczne, dyplom w zakresie fotografii)   Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie. Dyplomowana instruktorka tańca współczesnego, absolwentka Podyplomowych Studiów Choreograficznych (taniec współczesny) na Uniwersytecie Rzeszowskim. Zajmuje się malarstwem i fotografią (wystawy w Krakowie i Kijowie). Prowadziła warsztaty plastyczne dla dzieci w galerii Zderzak oraz na Międzynarodowych Warsztatach Niepokoju Twórczego Kieszeń Vincenta w Poznaniu.

Od 2004 roku tańczy flamenco i taniec orientalny, a od 2006 r. — taniec indyjski. Prowadzi warsztaty i kursy tańca brzucha w Krakowie, Zakopanem i Tarnowie. W formacji tanecznej Almoraima występuje jako tancerka (taniec brzucha, flamenco, taniec indyjski) oraz prowadzi sekcję tańca orientalnego.

Jadwiga Romanowska

Kulturoznawca, komparatysta kultury, studentka studiów doktoranckich na wydziale filozoficznym UJ — porównawcze studia cywilizacji, dyplomowana instruktorka tańca, absolwentka choreograficznych studiów podyplomowych na Uniwersytecie Rzeszowskim.

Flamenco tańczy od 2003 roku w Almoraimie, swoje umiejętności poszerza, ucząc się u instruktorów w Polsce (Małgorzata Drzał, Kaja Będkowska) oraz w Sewilli (w szkole Ados Angela Atienzy i Isabel Bayon oraz u Moniki Higalgo).

Należy do formacji Almoraima (flamenco, taniec indyjski) oraz do zespołu klasycznego tańca indyjskiego bharatanatyam — Natyalaya, prowadzonego przez Ewę Wardzałę. Prowadzi zajęcia w grupach początkujących i podstawowych.

 

JOYFUL VOICE

Chór Gospel Joyful Voice powstał w Krakowie w marcu 2002 roku. Dyrygenturę objęła Aleksandra Slawik, absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach, która do dziś prowadzi chór (nie tylko po pięciolinii). Już po miesiącu intensywnej pracy odbył się pierwszy koncert.

Wykonywana przez nas muzyka to gospel – wywodząca się z pieśni religijnych czarnoskórych niewolników muzyka pełna treści i ducha, zawierająca zarówno dynamiczne jak i bardzo spokojne utwory o charakterze hymnów czy psalmów.  W związku z tym większość pieśni śpiewamy w języku angielskim. Ale to tylko dodatkowe wyzwanie – największych nakładów naszej pracy wymaga przygotowanie wielogłosowych utworów. W niektórych członkowie chóru włączają się w wykonanie partii solowych.

Nieustanny rozwój dokonuje się poprzez stałą pracę nad umiejętnościami wokalnymi i repertuarem, jak również dzięki wewnętrznym warsztatom kilkudniowym. Szczególną formą przygotowania są też specjalne szkolenia dla Joyful Voice, prowadzone przez dyrygentów, instruktorów, kompozytorów i solistów muzyki gospel o światowej sławie, takich jak Cleas Weneger, Ruth Lynch czy Norris Garner.

Jednak praca z Joyful Voice to nie tylko praca wokalna, liczne koncerty (już ponad 100), czy obecność w lokalnych i ogólnopolskich mediach.  Dla każdego spośród swych członków Joyful Voice stwarza przestrzeń do rozwoju w wielu dziedzinach: pracy zespołowej, organizacji imprez i wydarzeń kulturalnych, kontaktu z mediami, projektowania plakatów, ulotek, tworzenia stron www, cyfrowej obróbki video… oraz wielu innych indywidualnych zdolności, których nie sposób wymienić.

Orkiestra i zespół ICON

Zespół założony w 2007 roku przez Huberta Kowalskiego– kompozytora, dyrygenta, producenta muzycznego. W jego skład wchodzą głównie studenci i absolwenci Krakowskiej Akademii Muzycznej. Orkiestra specjalizuje się w wykonywaniu muzyki filmowej i rozmaitych współczesnych gatunków muzyki rozrywkowej, od popu do jazzu.

Orkiestra ICON bierze udział w prestiżowych produkcjach muzycznych. Zagrała z:

  • z Michałem Urbaniakiem– UrbSymphony (Warszawa 2009)
  • z zespołem Raz, Dwa, Trzy (Gdańsk2010, Opole 2012)
  • z Piotr Baron Quartet (Warszawa 2011, Zgorzelec 2011, Warszawa 2012, Gietzrwałd 2012)
  • z New Life’M (Wrocław 2009, Łódź2007, Kraków 2009, Sosnowiec 2011, Chorzów 2012)
  • z Joachimem Menclem – Oratorium Transitus (Kraków 2009)
  • z Mietkiem Szcześniakiem (Kalisz 2010 – Festiwal Abba Pater, BMW kraków 2012)
  • a ostatnio w koncercie “Wracam do Was” na Rynku w Krakowie z Ryszardem Rynkowskim, Zbigniewem Wodeckim, Andrzejem Lampertem, Beatą Rybotycką, Elżbietą Towarnicką, Kayah, Kasią Kowalską, zespołem Zakopower i zespołem Bracia (koncert z okazji beatyfikacji JanaPawła II).

img_5818 big7

Orkiestra uczestniczy w działaniach charytatywnych. Nagrała piosenki dla Małopolskiego Hospicjum Dziecięcego wspierające akcję 1% na rzecz hospicjum.

Muzyków ICON Orkiestra łączy wspólna pasja, wrażliwość i przekonanie, że muzyka nie jest jedynie przestrzenią dźwięków, ale rzeczywistością, która może otwierać człowieka na prawdziwe Piękno.

Zarówno zespół, jak i orkiestra ICON działają przy Śródmiejskim Ośrodku Kultury.

 

NATYALAYA

NATYALAYA

NATYA w sanskrycie oznacza taniec, LAYA – oddanie czemuś, poświęcenie, ale także rytm, melodia, dźwięk. Fascynuje nas rytm, ruch, taniec. Są wśród nas tancerki orientalne, flamenco i tańca współczesnego. Ale tym, co nas łączy, jest taniec indyjski.
Natyalaya zajmuje się klasycznym tańcem indyjskim, głównie bharatanatyam, od niedawna również kathakiem i odissi, a także tańcem bollywoodzkim. Nie stroni także od eksperymentalnych połączeń różnych klasycznych stylów tańca ze sobą oraz z innymi technikami (kalaripayattu, elementy flamenco).
Grupa istnieje od kwietnia 2008 roku. Powstała przy Krakowskim Warsztacie Jogi.
Zespół regularnie koncertuje przy okazji rozmaitych wydarzeń związanych z kulturą indyjską i jej promocją, organizuje także pokazy w ramach imprez i różnego rodzaju targów firmowych.
SONY DSC

Zespół tworzą:
Ewa Wardzała
Agnieszka Kapelko
Anita Singh
Jadwiga Flaga
Jadwiga Romanowska
Kamila Szanduła
Kamila Witalińska
Agnieszka Wójcik

Zespół działa przy Śródmiejskim Ośrodku Kultury.

Teatr Pars Pro Toto

Pars pro toto (łączny zapis słów w nazwie teatru to tzw. licentia poetica) z łaciny znaczy po prostu “część zamiast całości”. W poetyce, którą większość aktorów naszego składu musiała lub musi zaliczyć, by móc sobie wpisać przed nazwiskiem “zaszczytne trzy literki”, trop stylistyczny zwany inaczej synegdochą. Jego “znaczenie wynika z nazwania zjawiska lub przedmiotu nazwaniem ich części, użycia liczby pojedynczej zamiast mnogiej, gatunku zamiast rodzaju”, jak głosi w swym dziele Mistrz Adam*.

W teatrze podobny chwyt wykorzystywany jest dość często i to nie tylko ze względu na ubogi sztafaż środków. Scenografia, w której stawia się na minimalizm i prostotę, pozwala rozbudzić w widzu uśpioną wyobraźnię, lub/i zaistnieć w pełni słowu. Na taki typ teatru stawiamy. Sztuka ma przemawiać słowem, symbolem i metaforą a nie podawać wszystko na talerzu, przyprawione znanymi już, ogranymi, chwytami.

Nazwa teatru zrodziła się jednak dużo później, niż sama grupa teatralna i pierwsza sztuka. “Nie to jak się nazywamy, ale co robimy jest przecież najważniejsze”, myślałam przez dłuższy czas. Pracowaliśmy więc zawzięcie nad pierwszym spektaklem, nie zastanawiając się nad tym ile czasu i “pod jaką flagą” uda nam się działać. Przyznam, że ciężko było przekonać niektórych do szalonych planów tworzenia czegoś z niczego, ale latem 2006 roku miałam już pomysł i zebraną ekipę aktorów ;). Wzięliśmy “na warsztat” poezję kaskaderów literatury, na co wpływ miały zajęcia z literatury współczesnej (ach, ten wspaniały III rok polonistyki) i książka pod red. Edwarda Kolbusa, pożyczona od współlokatorki z akademika (Patrycji vel Kręconej). Wiersze poetów (Andrzej Bursa, Rafał Wojaczek, Edward Stachura, Halina Poświatowska, Ryszard Milczewski – Bruno) zyskały wiele dzięki muzyce, która to działka już na stałe przypadła w udziale Maciejowi Wnękowiczowi, a wtedy wspomagały go dodatkowo Paulina Druh (wiolonczela) i Hania Gruszka (pianino). “Kaskaderzy” (premiera: 11.01.2007r.) to spektakl poetycko-muzyczny pokazujący, że nie ważne w jakim pokoleniu przyszło nam żyć i tak wchodząc w dorosłość na wstępie “dostajemy w mordę od życia”- parafrazując Bursę. No, a wtedy, gdy już nawet prozak nie pomaga i padają stwierdzenia: “Zginąć by można jak nic/ do żył jest nóż/ lub w dół/ na bruk/ z wysoka” (E. Stachura), cóż robić? Może właśnie twórczość, jak twierdził Nietzsche, może być wybawieniem od cierpienia i ulgą w życiu? My tworzymy więc, a bohaterowie spektaklu odnajdują spokój i wiarę, w to że “płynie czas i zabija rany” (E. Stachura).

Przy tym spektaklu zebrała się grupa ludzi, którzy stworzyli stały skład teatru, jego trzon:Anna Ryglowska, Agnieszka Żuber (od niedawna Światłoń 😉), Paweł Budziński, Marcin Serwatka, Maciej Wnękowicz i pisząca te słowa Basia Serwatka, do którego dochodzili inni i trwali w nim chwilkę (Kuba Mann, Natalia Chwalik), lub jak np. Ania Drużba, Michał Wojtusik (pianista) czy Łukasz Kupiec, są w nim do dziś.

Aby zyskać możliwość jakiegokolwiek działania “podpięliśmy się” pod sekcję teatralną Koła Naukowego Polonistów Akademii Pedagogicznej, dzięki czemu mogliśmy “próbować” w Klubie Studenckim “Bakałarz” i wtedy też staliśmy się Teatrem Studenckim ParsProToto.

Zdarzyło się w naszej działalności kilka tzw. “produkcyjniaków”, spektakli tworzonych na zamówienie, mających uświetniać różne, czasem ogólnouczelniane imprezy: Dni Jana Pawła II, Dni Tischnerowskie, Jesienną Szkołę Dydaktyków itp.. Mówi się, że “produkcyjniaki” to nie jest powód do dumy, ale dzięki takim przedsięwzięciom artyści zintegrowali się bardzo, stając się przede wszystkim grupą przyjaciół. Tak minął nam rok i w październiku 2007 r. rozpoczęliśmy próby do “Chleba Powszedniego” (premiera: 10.01.2008r.) na podstawie sztuki Gesine Dancwart. Temat spektaklu podobny: młodzi, zapracowani, pozornie szczęśliwi ludzie, ale tak naprawdę samotni, pragnący zwykłego, ciepłego słowa, gestu, no nie bójmy się użyć tego słowa – miłości. Mowa w nim również o tym, że zwykle podoba nam się życie innych, ich praca, zajęcia i rozrywki, a nie dostrzegamy pozytywów w swojej egzystencji. Ale przede wszystkim spektakl o tym, że na miłość nigdy nie jest za późno, a na samotność zawsze za wcześnie.

Tutaj ważna część pracy spoczęła na barkach naszego kolegi Bartka Szoji, który nagrał z aktorami teksty z off-ów, oraz filmy, które odtwarzane podczas spektaklu, poszerzyły znacznie przestrzeń sceniczną. W “Chlebie…” wystąpili z nami po raz pierwszy Ania Drużba, Ela Szyga, Łukasz Kupiec oraz Marek Wnękowicz, a pierwszy raz w “roli aktorskiej” Michał Wojtusik. Muzyką jak zawsze zawiadywał Maciej Wnękowicz, a sprawami technicznymi Bartek Syguła.

Po premierze spektaklu część z nas musiała zająć się tak prozaicznymi sprawami, jak pisanie, leżących do tej pory “martwym bykiem”, prac magisterskich, dlatego też na chwilę porzuciliśmy flirt z malpomeną. Zebraliśmy się znów w październiku 2008 r., przy tworzeniu spektaklu poetycko – muzycznego o “ciągotach” filozoficznych pt. “Varia z XX -leciem w tle” (premiera: 4.12.2008r.), do którego próby odbywały się w Śródmiejskim Ośrodku Kultury. Składa się on głównie z piosenek, zarówno współczesnych, jak i tych powstałych w XX-leciu międzywojennym. Aktorzy “przerzucają się” cytatami z dzieł pisarzy tego okresu (Gombrowicz, Uniłowski, Witkacy, Gojawiczyńska), odnosząc je często do sytuacji współczesnego artysty, tego prawdziwego, co to zwykle ma braki w funduszach i duszę pełną natchnienia. Zagranie premiery tego przestawienia w kawiarni miało stanowić nawiązanie do Małej Ziemiańskiej ze “Wspólnego pokoju” Zbigniewa Uniłowskiego, w której spotykali się poeci i artyści międzywojennej Warszawy. Pseudofilozoficzne rozważania nie są pozbawione nutki autobiografizmu, dlatego też spektakl posiada jakby kilka poziomów odbioru. Tym razem udział w przedsięwzięciu wzięli: Ania Drużba, Anka Ryglowska, Basia Serwatka, Agnieszka Światłoń (Żuber), Paweł Budziński, Łukasz Kupiec, Marcin Serwatka, Maciej Wnękowicz (gitara) i Michał Wojtusik (pianino). Sami możecie ocenić naszą pracę, Drodzy Czytelnicy, przychodząc na kolejny spektakl “Varii…” do Śródmiejskiego Ośrodka Kultury 27 lutego 2009 r. o godz. 19:00.

Pozdrawiamy serdecznie i zapraszamy
Artyści Teatru ParsProToto

Grupa HiKryTe

Grupa HiKryTe skupia młodych historyków, krytyków i teoretyków literatury. Wywodzi się z ruchu studenckiego, jakim bez wątpienia była działalność sekcji historycznoliterackiej Studenckiego Koła Naukowego Polonistów Akademii Pedagogicznej im. KEN w Krakowie (obecnie Uniwersytetu Pedagogicznego) w latach 2006 – 2008. W skład grupy wchodzą studenci polonistyki, jak również absolwenci, często kontynuujący swój naukowy rozwój na studiach doktoranckich. Działalność grupy opiera się na spotkaniach związanych z dyskusjami na temat nowości wydawniczych, ważnych problemów natury historyczno- i teoretycznoliterackiej, organizacji konferencji naukowych (poprzednia, jeszcze w ramach SKNP AP, dotyczyła problemu praw człowieka we współczesnej kulturze), wykładów i spotkań z pisarzami i poetami. Członkowie grupy otwarci są na nowe ciekawe propozycje i osoby chcące robić w życiu coś więcej, niż tylko biernie egzystować, bo: “życie dla życia nie jest powodem do istnienia”, jak napisał kiedyś Witkacy.

Członkowie:
Magda Stoch
Barbara Serwatka
Łukasz Kupiec
Monika Smoleń
Joanna Paździo
Anna Wróbel
Magda Penar
Anna Strzebońska
Anna Ryglowska
Joanna Światłowska
Alicja Małek

Formacja taneczna “Almoraima”

Formacja “Almoraima” powstała w Śródmiejskim Ośrodku Kultury w 2006 roku z inicjatywy Małgorzaty Drzał. Zajęcia prowadzone są w dwóch grupach wiekowych: młodzieżowej (flamenco) i studenckiej (flamenco, taniec orientalny, taniec indyjski).

Repertuar grupy młodzieżowej:
sevillanas, sevillanas z wachlarzem, tangos, bulerias, fandango de Huelva, rumba flamenca, tangos de Malaga.

Repertuar grupy studenckiej:
alegrias, bulerias, tangos, tangos de Malaga (z kapeluszem), garrotin, rumba flamenca, guajira z wachlarzami, sevillanas, sevillanas z wachlarzami, fandango z chustą oraz taniec indyjski i taniec orientalny (w tym taniec z woalem).

Obydwie grupy wykonują choreografię do muzyki mechanicznej oraz na żywo (flamenco).

Koncert charytatywny w wykonaniu uczniów i nauczycieli Almoraimy.

Koncert w dniu 16 czerwca br., w wykonaniu Krakowskiej Szkoły Flamenco ALMORAIMA.

Dochód z tego koncertu został przeznaczony na odbudowę Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla dzieci i młodzieży z dysfunkcją wzroku (Kraków, ul. Tyniecka 6). Ośrodek został został zalany podczas majowej powodzi.

Miejsce: Centrum Sztuki Współczesnej SOLVAY, Kraków

Teatrzyk “Dzieci Kazimierza” (obecnie Teatr “JOLA”)

Klub Kazimierz może się pochwalić zespołem teatralnym „Dzieci Kazimierza”.
Od czterech lat młodzi aktorzy pracują na warsztatach teatralnych prowadzonych przez Jolantę Gadaczek-Nowak w dwóch grupach: młodszej (uczniowie SP nr 22) i gimnazjalno-licealnej.
[Rozmiar: 17471 bajtów]
Zespoły mają już osiągnięcia, wyróżnienia i nagrody na Przeglądach Teatrzyków Dziecięcych, udział w plenerowej imprezie na scenie Rynku Głównego p.t. „Międzynarodowe Mosty Między Miastami”. Dzieci przygotowały m.in. sztukę „Pan Plamka i jego kot”, „Jarzynki babci Balbinki”, „Jasełka”, bajkę opartą na tekstach K.I. Gałczyńskiego.
Wszystkie przedstawienia były prezentowane w okolicznych szkołach, przedszkolach, domach spokojnej starości oraz w auli Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Prokocimiu. Ogromne zaangażowanie w pracę z dziećmi przejawia Pani Ewa Piekarska, nauczycielka ze świetlicy szkolnej, wielka orędowniczka tych zajęć.

[Rozmiar: 8875 bajtów]        W tym roku szkolnym Jolanta Nowak realizuje z “Dziećmi Kazimierza” “Porwanie rusałki”, przedstawienie oparte na mini koncercie teatralnym, gdzie dzieci uczą się rozpoznawać muzykę klasyczną (fragmenty ,,Baśni zimowej” R. Schumanna, ,,Lotu trzmiela” M. Rimskiego-Korsakowa czy ,,Polki psotki” F.Różyckiego.)

Młodzież natomiast przygotowała sztukę Daria Fo p.t. „Trzy zbiry” i „Drugi pokój” Zbigniewa Herberta (premiera odbyła się podczas uroczystości jubileuszowych z okazji 30-lecia Klubu „Kazimierz”). Obecnie, na warsztatach teatralnych trwają próby do spektaklu ,,Kubuś Puchatek”.

Klub nawiązał współpracę ze S. P. nr 11 i S.P. nr 16. Dla uczniów tych szkół, z okazji Światowego Dnia Pluszowego Misia ( 25.11) odbędą się przedstawienia oparte na literaturze dziecięcej.
Scenariusz, reżyseria i wykonanie Jolanta Gadaczek-Nowak.

 


Teatralne premiery “Kazimierza”

 

Klub Kazimierz od dawna pomaga młodym artystom myślącym o aktorskiej karierze. Sprzyja temu mała klubowa scena teatralna, na której przez cały rok szkolny artyści szykują rokrocznie dwie teatralne premiery. Scenariusze te przygotowuje i spektakle reżyseruje dyplomowana aktorka, mgr Jolanta Gadaczek – Nowak. Tak było i w tym roku szkolnym, 2010/2011. Po wielotygodniowych próbach 21 czerwca publiczności zaprezentowano dwie premiery. “O! Matko i córko” to sztuka której scenariusz powstał na podstawie twórczości Roberta Bolesto. Mimo z włoska brzmiącego nazwiska to młody polski scenarzysta, który tym razem podjął temat skomplikowanych relacji pomiędzy matką a córka. W sztuce kunsztem aktorskim popisały się Małgorzata Bednarska ( w roli matki) i Magdalena Feret ( w roli córki). Drugą premierą wieczoru była “Serenada”, która powstała na kanwie twórczości Sławomira Mrożka. Zagrały w niej: Magdalena Murowaniec, Natalia Stachnik, Paulina Solawa, Magdalena Szpulak oraz Mateusz Pajerski. Oba spektakle nagrodzono dużymi brawami licznie zgromadzonej publiczności. Kilku artystów ubiega się studia teatralne.

Teatralne premiery Kazimierza   Teatralne premiery Kazimierza

Efektem pracy Jolanty Gadaczek – Nowak jest 16 spektakli, wystawionych nie tylko na klubowej scenie oraz wychowanie wielu młodych ludzi, dla których zawód aktora przestanie być obcy. Wszystkie premiery nagradzano rzęsistymi brawami, doceniając talent reżysera i aktorstwo uczestników Warsztatów. Ostatnie dwie wystawione na klubowej scenie premiery to: „Hamartia” wg. Janusza Głowackiego i „Przy drzwiach zamkniętych” wg. Jeana Paula Sartrea.

Niestety, pod długiej i ciężkiej chorobie, Jolanta Gadaczek – Nowak zmarła w końcu lipca 2012 roku. Ale jej dzieło będzie kontynuowane, co było pragnieniem Zmarłej. Młodzież przez Nią wychowana pracuje nadal, pod kierunkiem Magdy Szpulak, od lat związanej z teatrzykiem. Na połowę roku szykowane są dwie premiery: „ Antygona” wg. Janusza Głowackiego i „Drugi pokój” wg. Zbigniewa Herberta.

Chór “Hejnał”

W 1948 roku Jacek Miklaszewski – prezes Spółdzielni Transportowej w Krakowie założył mieszany zespół wokalny, który niedługo przerodził się w 14 osobowy chór. Pierwszy występ odbył się już w listopadzie 1948 roku. W 1950 roku zespół mieszany przekształca się w chór męski i takim pozostaje do 1983 ( następnie aż do chwili obecnej chór jest zespołem mieszanym).
W 1953 roku patronat nad zespołem objęła Centrala Spółdzielni Transportowych w Warszawie. Ustalony został statut i regulamin zespołu, który przyjął nazwę “Hejnał”
i przystąpił do Zjednoczenia Polskich Zespołów Śpiewaczych i Instrumentalnych. W okresie 57 lat chór dał około 800 występów i koncertów zarówno w kraju jak i poza jego granicami – na Węgrzech, w ówczesnej Czechosłowacji, Bułgarii, Niemczech i Holandii.
W swoim repertuarze zespół posiada utwory najwybitniejszych kompozytorów polskich i zagranicznych, takich jak: S.Moniuszko, J. Maklakiewicz, L.van Beethoven, F. Schubert, J. Brahms, J. Strauss, G.Verdi, W. A. Mozart .

 

 

Chór “Hejnał”, w czasie swojej działalności, przeżywał okresy świetności i dynamicznego rozwoju, szczególnie podczas pierwszych 20 lat pracy. Lata dziewięćdziesiąte to okres znaczących zmian dla chóru. Kończy się patronat Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy. Opiekę nad zespołem przejmuje Śródmiejski Ośrodek Kultury, dzięki czemu, w oparciu o Klub “Kazimierz’ zespół może nadal działać mając zabezpieczoną pomoc merytoryczną i finansową.

Na przestrzeni 57 lat zespołem dyrygowało kilkunastu dyrygentów. Największe zasługi dla chóru wnieśli założyciel i wieloletni kierownik artystyczny i dyrygent – Jacek Miklaszewski w latach 1948 – 1974 oraz profesor Władysław Kotschy – dyrygent i kierownik artystyczny w latach 1974 – 1976, 1980 – 1983, 1992 – 2005.
Obecnie, chór liczący 25 osób, koncertuje w krakowskich kościołach, na scenie “Kazimierza” i ŚOK-u .”Hejnał” co roku wyjeżdża również na występy do Buska – Zdroju.

 

 

JACEK MIKLASZEWSKI – założyciel chóru urodził się 17.08.1902 roku w Podkamieniu koło Brodów niedaleko Lwowa.
Pochodził z bardzo uzdolnionej muzycznie rodziny chłopskiej. Od najmłodszych lat uczył się gry na skrzypcach oraz śpiewu. Ukończył Gimnazjum Ogólnokształcące w Brodach, gdzie prowadził chór strzelecki i orkiestrę.
Po II wojnie światowej osiedlił się w Krakowie, zorganizował w Spółdzielni Transportowej, której prezesem był przez wiele lat, zespół wokalny. Chór krzepnie i rozwija się osobowo i z czasem przyjmuje nazwę “Hejnał”.
Jacek Miklaszewski przez 26 lat pełni w chórze funkcję kierownika artystycznego oraz prezesa zarządu. Nie zaniedbywał dalszego doskonalenia swoich umiejętności artystycznych i podejmował naukę w zakresie dyrygentury.
Pod jego kierownictwem chór występował w kraju i za granicą, zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia.
Jacek Miklaszewski, ze względu na stan zdrowia, zrezygnował z kierowania chórem w 1974 roku, zaś w roku następnym ostatecznie się z nim rozstał. Zmarł w 1975 roku.

 

 

 [Rozmiar: 9450 bajtów]WŁADYSŁAW KOTSCHY ( 1915 – 2005) urodził się we Lwowie.
Tam ukończył szkołę muzyczną i rozpoczął pracę jako nauczyciel gry na skrzypcach w Seminarium Nauczycielskim, a następnie objął stanowisko dyrygenta w Chórze Legionistów. W czasie II wojny światowej był organistą i prowadził chór kościelny. Po zajęciu Lwowa przez Rosjan w 1945 roku przyjechał do Krakowa i podjął pracę jako nauczyciel muzyki w Liceum Pedagogicznym oraz w Studium Nauczycielskim. Równolegle z pracą ukończył studia muzyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie.
Profesor Władysław Kotschy prowadził w Krakowie szereg zespołów chóralnych, m.in. chór przy DOKP, Chór Cecyliański a od 1975 roku, z pewnymi przerwami, chór “Hejnał”.
Należy podkreślić, że profesor w momentach trudnych dla zespołu, zawsze pracował nad jego konsolidacją, dyscypliną i utrzymaniem właściwego poziomu artystycznego. Całe swoje długie i pracowite życie poświęcił działalności artystycznej i pedagogicznej. Dosłownie do ostatnich dni opracowywał i tworzył nowy repertuar dla swojego chóru, z którym spotykał się 2 razy w tygodniu w sali koncertowej Klubu “Kazimierz” . Ostatni koncert “Hejnału” pod batutą Władysława Kotschy odbył się w Śródmiejskim Ośrodku Kultury 16 czerwca 2005 r.

 

 

Kierownicy artystyczni – dyrygenci chóru “Hejnał” w latach 1948 – 2005

Jacek Miklaszewski -1948 – 1974
Jan Politowski-1973
Władysław Kotschy-1974 – 1976
Stanisław Sas-1976 – 1979
Jerzy Swoboda- 1979 – 1980
Władysław Kotschy-1980 – 1983
Wiesław Grzegorski-1983 – 1986
Zbigniew Sierpiński -1986 – 1987
Małgorzata Cmiel -1987 – 1988
Beata Król -1989
Jadwiga Jakubiak -1990 – 1991
Wiesław Grzegorski – 1991 – 1992
Barbara Białko – 1991 – 1992
Władysław Kotschy -1992 – 2005
Andrzej Korzeniowski – 2005 –

 

 

Skład zespołu:

Soprany
Banaś Henryka
Czopek Irena
Humeniuk Helena
Jarosz Jadwiga
Kaszyńska Janina
Kubacka Anna
Kurpan Zdzisława
Lesiak Helena
Machaczka Zofia
Macheta Irena
Motyka Stanisław
Alty
Krawczyk Katarzyna
Leśniak Emilia
Muszal Bogusława
Ratyńska Janina
Rypeść Janina
Sasin Maria
Sobolewska Władysława
Wasilewska Ewa
Wolak Irena
Tenory
Chwastek Jerzy
Golec Adam
Nitka Jan
Basy
Szawel Jerzy
Tynor Julian

Chór Hejnał

 

 

Kierownik artystyczny i dyrygent Chóru Hejnał ogłasza nabór do chóru.
(szczególnie głosy męskie)
Zapraszamy w środy i piątki w godz. 16.00-17.30 do sali koncertowej Klubu „Kazimierz” ul. Krakowska 13.

Kameralny Chór “Canticum Novum”

Canticum Novum – zespół muzyki dawnej – wykonuje utwory muzyczne a capella polskich i obcych kompozytorów okresu Średniowiecza i Renesansu.
Zasadniczą część repertuaru stanowi muzyka sakralna obejmująca bloki tematyczne związane z rokiem liturgicznym, a więc pieśni adwentowe i kolędy, wielkopostne, pasyjne oraz utwory poświęcone N.M. Pannie i kultowi świętych.

Kolejny już rok, zgodnie z kalendarzem liturgicznym śpiew Canticum Novum stanowi oprawę muzyczną południowych Mszy św. w Katedrze wawelskiej.
Świeckie zabytki kultury muzycznej to głównie pieśni miłosne, które na stałe wpisały się w „wieczór świętojański” Ogrodu Botanicznego w Krakowie

 

CanticumNovum2007Large

 
Występy Zespołu uświetniają niektóre wernisaże, promocje książek, czy innego rodzaju spotkania, zazwyczaj jednak korespondujące z kulturą wieków dawnych.
Niezmiennie od 1988 roku Zespół jest wierny swojej linii programowej, którą zapewnia założycielka i dyrygentka – Elżbieta Maria Ptak.

Siedzibą Zespołu jest Śródmiejski Ośrodek Kultury, przy którym działa on od początku swego istnienia.
Zapraszamy do współpracy wszystkich, którzy są wrażliwi na piękno muzyki dawnej.

 

 

próby i nabór do Zespołu:

środa, piątek, godz. 19.30 – 21.00

Kabaret “PRYSŁY ZMYSŁY”

Grupa powstała w roku 2006 na potrzeby oprawy koncertów dyplomowych uczniów Szkoły Wokalno-Aktorskiej. Po udanych występach, które zostały ciepło przyjęte przez publiczność, zaczęły powstawać kolejne pomysły na scenariusze i programy, które już udało się zrealizować, ale także takie, które czekają na swą realizację. Pierwsze występy odbywały się na deskach sceny MOLIERE, gdzie również i teraz od czasu do czasu można ich zobaczyć. Obecnie grupa pracuje pod patronatem Śródmiejskiego Ośrodka Kultury.

Kabaret PRYSŁY ZMYSŁY tworzą:

Katarzyna Rokicka – pochodzi z Białegostoku, studentka psychologii UJ,
Agnieszka Rosa – pochodzi z Bukowna; absolwentka Szkoły Wokalno-Aktorskiej w Krakowie, obecna studentka Psychologii UJ, a także Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej;
Malwina Rosa – pochodzi z Bukowna; absolwentka Szkoły Wokalno-Aktorskiej w Krakowie; obecna studentka Akademii Ekonomicznej oraz WSZiB;
Piotr Wojdyło – pochodzi z Bukowna; obecny student prawa UŚ oraz Szkoły Aktorskiej SPOT w Krakowie
Piotr Mędrek– pochodzi z Olkusza, obecny student Europeistyki

Występom Kabaretu PRYSŁY ZMYSŁY towarzyszy muzyka na żywo, najczęściej jest akompaniament fortepianu, gitary, fletu lub bębna.

Program:
– wszystkie wystawiane scenariusze są autorskie;
– elementy gotowe – to znane piosenki kabaretowe (m.in. Kabaretu Starszych Panów);
– w kolejnych programach planowane własne kompozycje muzyczne;
– w przygotowaniu także wieczór poetycki – poezja śpiewana;

Zapraszamy na stronę internetową www.pryslyzmysly.pl

Tajo de plata

Zespół flamenco działający od grudnia 2003
(wcześniej pod nazwą ‘A sangre fria’).

Skład zespołu:

Małgorzata Drzał (choreografia, taniec, śpiew, palmas)
   Anna Abłamowicz (taniec, śpiew, palmas)
   Maria Magdalena Gierat (taniec, palmas)
   Anna Karpierz (taniec, palmas)
   Grzegorz Guzik (gitara, cajon, palmas, śpiew)

Gościnnie w zespole występują:

Michał Czachowski (cajon)
   Dominika Topolska (taniec)
   Anna Poduszynska (taniec)


W repertuarze tanecznym grupy są następujące formy flamenco: alegrias, bulerias, guajira, fandango de Huelva, tangos, tangos de Malaga, tientos, garrotin, sevillanas, zorongo.
W tańcu wykorzystywane są wachlarze i chusty. Więcej informacji — www.almoraima.pl

    Wieksze koncerty zespołów (łącznie):

obchody Swięta ulicy Brackiej i Gołębiej (VI 2001, 2002 i 2003) Festiwal Zupy (V 2002)
podczas premiery filmu P. Almodovara „Hable con ella” Dni Europejskie (V 2003)
otwarcie Szkoły Tańca i Jogi „Ananda” (IX 2003)
Dni Hiszpańskie w restauracji „Smaki Świata” (II 2004)
Śródmiejski Ośrodek Kultury (I, VI 2003 i IV 2004, regularnie na rozpoczęcie oraz zakończenie semestrów)
V Festiwal Radości i Uśmiechu „Lajkonik” (VI 2004)
Festiwal Flamenco w Krakowie (VI 2004 i 2005)
Dni Krakowa i Dni Nauki (VI 2005)
Zakończenie warsztatów letnich — księgarnia hiszpańska „Elite” (VII 2005).

Pod patronatem zespołu działa Krakowska Szkoła Flamenco Almoraima (kursy i warsztaty tańca flamenco oraz gitary od 1998; prowadzi Małgorzata Drzał i Grzegorz Guzik).Oranizowane są też ‘Spotkania z flamenco’, w czasie których można zapoznać się z historią oraz różnymi formami flamenco (ilustrowane pokazem wideo i tańcem na żywo), jak również imprezy łączące różne rodzaje tańca, np. projekt EtnoUniversal (pokaz i warsztaty różnych tańców — głównie taniec egipski, brzucha, hinduski, aztecki, afro i flamenco). Wiecej informacji — www.almoraima.pl.

Poetycka Grupa KAŻDY

Poetycka grupa Każdy… została założona przez redaktora Ryszarda Rodzika w 1995 roku, który przez prawie 20 lat wspierał ją audycją “Każdy rodzi się poetą” w radiu Alfa. Do marca 2011 roku spotkania prowadziła krakowska poetka Anna Kajtochowa, później Magdalena Węgrzynowicz-Plichta.

Obecnie spotkania prowadzi Aneta Kielan-Pietrzyk, a grupa liczy w sumie ponad pięćdzie­sięciu członków, niektórzy są od samego początku jej istnienia, niektórzy mają już kilkuletni staż, a są i tacy, którzy dopiero niedawno dołączyli. Wszystkich łączy zamiłowanie do poezji, chęć zapre­zen­towania swojej twórczości i osobisty rozwój.

Spotkania odbywają się w każdą pierwszą środę miesiąca o godz. 18:00.
Grupa ma charakter otwarty. Zapraszamy wszystkich zainte­re­so­wanych dosko­na­leniem swojego warsztatu literackiego.

 

Anna Kajtochowa
Wspomnienie o Annie Kajtochowej

Wspomnienie o Ryszardzie Rodziku

CZŁONKOWIE GRUPY

Aneta Kielan
Jacek Piotrowski
Joanna Bąk
Joanna Rzodkiewicz
Justyna Trembecka
Krzysztof Łojek
Magdalena Węgrzynowicz-Plichta
Marzena Dąbrowa Szatko

Młodzieżowa Orkiestra Kameralna “Concerto Lamelli”

Przy Śródmiejskim Ośrodku Kultury działa młodzieżowa orkiestra kameralna „Concerto Lamelli”.Założona została przez Wiesława Grzegorskiego na przełomie 1991/1992 r.
Orkiestra zrzesza uczniów i absolwentów krakowskich szkół muzycznych. W repertuarze dominuje muzyka instrumentalna baroku.
Koncerty odbywają się zazwyczaj w historycznych salach i kościołach Krakowa. Zróżnicowany repertuar pozwala młodym muzykom na podnoszenie umiejętności wykonawczych i przygotowanie do dalszej pracy zawodowej.

„Concerto Lamelli” prezentowało swą muzykę również poza granicami kraju:
Francja – 1996, Ukraina (Dni Krakowa we Lwowie) – 1998, Włochy, Szwajcaria – 1997, Litwa – 1999, Węgry – 2000.
W 2005 r. zespół nawiązał współpracę z zaprzyjaźnionym ośrodkiem kultury w Mszanie Dolnej, gdzie licznie koncertuje.
Do ważniejszych pozycji w repertuarze zespołu należą: Concerto Grossi – A. Corellego i G.F. Haendla, koncerty solowe ( skrzypcowe i fletowe) A.Vivaldiego i obojowe Albinioniego, 4 pory roku A.Vivaldiego, koncerty skrzypcowe i klawesynowe oraz suity orkiestrowe J.S.Bacha, koncerty wiolonczelowe L. Boccheriniego i J. Haydna, suita orkiestrowa E.Griega, Msza C dur W.A.Mozarta, suita W.Lutosławskiego.

Dyrygent orkiestry Wiesław Grzegorski

 

(ur. 1959 r) jest absolwentem Akademii Muzycznej w Krakowie, Profesorem Instytutu Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego i pedagogiem Państwowej Podstawowej Szkoły Muzycznej im. Jana I. Paderewskiego w Krakowie