KONCERT zespołu KROKE

27 lipca, godz. 20.00

Synagoga Tempel, ul. Miodowa 24

Koncert zespołu KROKE
Jerzy Bawoł – akordeon
Tomasz Kukurba – altówka
Tomasz Lato – kontrabas
oraz gościnnie Sławomir Berny – instrumenty perkusyjne

 

KONCERT zespołu “Canticum Novum”

27 lipca, godz. 20.00

Kościół OO. Kapucynów, ul. Loretańska 11

Baroque mirabilia XVI et XVII c. koncert Zespołu Muzyki Dawnej „Canticum Novum” i Duetu Barokowego. Zespoły Muzyki dawnej – wokalny „Canticum  Novum” pod dyrekcją Elżbiety Marii Ptaki oraz Anna Huszczo – szpinet i Patryk Bała – gitara wykonają muzyczne perełki polskiego i włoskiego wczesnego i dojrzałego baroku. „Canticum Novum” przedstawi przepiękne Psalmy Mikołaja Gomółki, a „Duet Barokowy” zaprezentuje włoskich wirtuozów wiolonczeli barokowej. Będą to przedstawiciele szkoły neapolitańskiej (Ruovo i Grecco ), bolońskiej (Vitali, Gabrielli, Jacchini) oraz kompozytor rzymski- Lulier, który tworzył na dworze kardynała Ottoboniego. Zestawianie muzycznej wersji „Psalterza Dawidowego” Jana Kochanowskiego z wirtuozerią włoskich kompozytorów XVII w. zapewni miłośnikom muzyki dawnej niezapomnianych wrażeń

ulotka-canticum novum

 

KONCERT – Cracovia Sacra e Assisi Suono Sacro

27 lipca, godz. 19.30

Kościół p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa, ul. Garncarska 24
Cracovia Sacra e Assisi Suono Sacro
Wykonawcy koncertu: Dominika Zamara – sopran (Polska, Włochy) z towarzyszeniem
Andrea Ceccomori – flet (Włochy, Asyż), Tomasz Ryszardowicz Chorzalski – organy
W programie utwory kompozytorów: G. Caccini, A. Vivaldi, J. S .Bach, G. F. Heandel,
J. Kowalewski, G. Rossini, M. J. Żebrowski.
Dominika Zamara urodziła się we Wrocławiu w 1981 roku, w 2007 roku ukończyła z wyróżnieniem wrocławską Akademię Muzyczną w klasie prof. Barbary Ewy Werner.
W 2008 roku odbyła tournee po Francji podczas Festiwalu Muzyki Sakralnej wraz z wybitnym wirtuozem, organistą Fabrice Pitroise. W październiku 2013 roku otrzymała Międzynarodową nagrodę „Padre Pio da Pietrelcina”, przyznawaną we Włoszech za wybitne osiągnięcia artystyczne oraz działalność kulturalną. 25 marca 2013 roku została najmłodszą laureatką Złotej Sowy w Wiedniu. Nagrodę przyznają Polacy żyjący za granicą jako wyraz wdzięczności dla pracy, twórczości i aktywności Polaków żyjących poza Ojczyzną. Śpiewa w języku włoskim, polskim, niemieckim, angielskim, francuskim, rosyjskim, czeskim oraz po łacinie. W swoim repertuarze posiada opery, operetki, pieśni, muzykę sakralną, muzykę kompozytorów współczesnych, utwory w stylu rock oraz pop opera. Współpracuje z wieloma wybitnymi i słynnymi śpiewakami operowymi oraz muzykami z Polski i zagranicy, wykonując repertuar operowy, operetkowy i musica da camera.
Artystka wydała dotąd dwie płyty: „Dreams” oraz „Life”. Obecnie pracuje nad trzecim albumem o tematyce magicznej i miłosnej. Na nowym krążku usłyszymy oprócz operowych arii Mozarta, duet ze Stanleyem Alexandrowiczem, gitarzystą klasycznym, z którym w tym roku miała dwa tournee po USA. Znajdą się też 3 nowe utwory napisane specjalnie dla artystki i nagrane przez orkiestrę, która pracuje również z Boccellim oraz Stingiem.

koncert - cracovia sakra 1

 

KONCERT zespołu MAZOWSZE – “Kalejdoskop Barw Polski”

25 lipca, godz. 17.30

Rynek Główny, Kraków

Koncert zespołu „Mazowsze” – „Kalejdoskop Barw Polski” w ramach odbywających się w lipcu br. Światowych Dniach Młodzieży.

Gościnnie wystąpi Zespół Pieśni i Tańca UJ „Słowianki”.

KONCERT – “Ave Maria” poprzez wieki

24 lipca, godz. 17.00

Kościół św. Piotra i Pawła, ul. Grodzka 54

„Ave Maria” poprzez wieki

koncert w wykonaniu Chóru Hejnał pod dyrekcją Moniki Waligóry.

Chór „Hejnał”, działający przy Śródmiejskim Ośrodku Kultury, zaprezentuje program

złożony z utworów sakralnych.

Koncert otworzy utwór AVE MARIA włoskiego kompozytora Giulio Cacciniego.

W ramach pierwszej części koncertu chór zaprezentuje utwory AVE MARIA w  opracowaniu różnych kompozytorów i w różnych językach. Drugą część koncertu stanowić będą  utwory sakralne i pieśni w opracowaniu kompozytorów polskich. Trzecia część koncertu to utwory religijne w języku łacińskim.

totus

 

WSPÓLNOTOWOŚĆ – dyskusja wokół najnowszego numery RFAGILE

fragile-logo-kolor

 

„Fragile” na żywo: WSPÓLNOTOWOŚĆ

Zapraszamy na dyskusję wokół najnowszego numeru „Fragile” WSPÓLNOTOWOŚĆ.

Goście specjalni:
Dawid Kujawa, Jakub Skurtys, Krzysztof Sztafa

Prowadzenie: Aleksandra Byrska

piątek, 17 czerwca 2016, godz. 18:00
Massolit Books
ul. Felicjanek 4, Kraków

Agnieszka Kwiecień: „Ludzkie niemowlęta rodzą się bezbronne, niezdolne do samodzielnej egzystencji, dlatego, jak pokazują dzieje dziesiątków tysiącleci naszego gatunku, potrzeba całej wspólnoty (jej opieki i bezpieczeństwa, które daje), aby je wychować. Nie tyle jednak prosta umiejętność współpracy w grupie (w ramach kurateli nad potomstwem czy zdobywania pokarmu), właściwa dla wielu stworzeń, ile współpracy rozwiniętej w bardzo dużych liczebnie społecznościach, uwarunkowanej zdolnością posługiwania się językiem, który daje co więcej możliwość przekazywania fikcji, a więc mitów, legend, opowieści religijnych, wyobrażeń, prawdopodobnie pozwoliła nam zbudować świat w kształcie, jaki znamy współcześnie.

To być może była kwestia przypadku, mutacji w genotypie, że akurat homo sapiens wykształcił w sobie te niebywałe zdolności kooperacji, nie w ramach stada – czyli małej grupy, ale bardzo wielu osobników jednocześnie. Tak rozpoczęła się opowieść o jednym gatunku ludzi, który potrafi łączyć się w wielkie wspólnoty jednostek nieznających się osobiście, ale podporządkowanych jakiejś idei, celowi. To działanie pozwoliło homo sapiens zapanować nad światem, po wcześniejszym wyeliminowaniu, jak głoszą jedne z teorii, lub wchłonięciu w pewnym stopniu, jak przyjmują drugie, wszystkich innych, zamieszkujących niegdyś kulę ziemską gatunków ludzi. A wspólnoty małe i większe zaczęły zaś wyznaczać granice i budować mury faktyczne i mentalne. Wkluczać i wykluczać jednostki, posługując się wyobrażonymi kategoriami eliminacji. Tak jest do dzisiaj. (…)”

Dawid Kujawa – ur. w 1989, krytyk literacki i poeta, autor książki „Wideopoezja. Szkice” (Katowice 2014), redaktor miesięcznika „Opcje 1.1”. Teksty publikował w papierowych i internetowych periodykach.

Jakub Skurtys – krytyk, doktorant w Zakładzie Historii Literatury Polskiej po 1918 roku na Wydziale Filologicznym UWr; interesuje sie historią awangardy, studiami nad codziennością oraz związkami literatury i ekonomii. Czlonek redakcji “Przerzutni”.

Krzysztof Sztafa – ur. 1991, pochodzi z gór, mieszka w Krakowie. Publikuje w prasie i internecie. Jeszcze studiuje, ale już bez przekonania.

 

Aleksandra Byrska – absolwentka krytyki literackiej, doktorantka na Wydziale Polonistyki UJ. Zajmuje się literaturą najnowszą, a szczególnie doświadczeniem intymnym/osobistym i literaturą kobiet. Publikowała m.in. w „Wielogłosie” i „Fabulariach” oraz oczywiście w Piśmie kulturalnym „Fragile”.

Fragile – pismo kulturalne
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Projekt jest współfinansowany ze środków Gminy Miejskiej Kraków.
Dofinansowano ze środków Fundacji Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego „Bratniak”.

 

Beznazwy-1

PLENER MALARSKI W OGRODZIE BOTANICZNYM – czerwiec 2016

Kolejny czerwcowy plener za nami – pogoda jak na zamówienie!

Do zobaczenia w październiku (może nawet w Ogrodzie Botanicznym)!

20160615_104128

20160615_104438

20160615_101835

 

 

 

 

 

 

 

20160615_101903

 

 

 

 

 

 

 

20160615_103552

20160615_112349

 

 

 

 

 

 

 

20160615_112251

 

 

 

 

 

 

 

20160615_104120

20160615_104310

20160615_110459

 

 

 

 

 

 

 

20160615_103030

 

 

 

 

 

 

 

20160615_120345

20160615_102000

 

 

 

 

 

 

 

20160615_103527

20160615_103112

 

 

 

 

 

 

 

20160615_105703

20160615_110816

20160615_111224

20160615_110445

20160615_112349

20160615_112217

20160615_105633

20160615_103030

20160615_102000

20160615_120023

20160615_104349

20160615_104113

20160615_111224

20160615_120830

20160615_120318

 

20160615_104310

20160615_104120

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marek Grechuta – Interpretacje współczesnych wierszy

Interpretacje współczesnych wierszy
Spotkanie szesnaste: Marek Grechuta
Prowadzi: prof. UP dr hab. Marek Karwala
Wstęp wolny.

Spotkanie będzie małym wstępem do koncertu: “Mężczyźni mojego życia: Marek G. z Krakowa” Joanny Lewandowskiej z zespołem, który w Akademii Muzycznej już 13 lutego.
Pozwoli nam zapoznać się bliżej z twórczością krakowskiego poety i kompozytora, której wspaniałe wykonanie usłyszymy tydzień później.

Ferie zimowe „W MAGICZNEJ KRAINIE BAJEK”

Ferie zimowe

W MAGICZNEJ KRAINIE BAJEK”

warsztaty plastyczne, muzyczne, taneczne, edukacyjne i aktorskie
dla dzieci od 6 do 10 lat

Ferie

Zapraszamy dzieci do wzięcia udziału w niezwykłej podróży do świata bajek!

Wyobraźmy sobie, że uwielbiana przez wszystkich Pipi Langstrumpf , zgubiła swoją bajkę. Zadaniem dzieciaków będzie odnalezienie zaginionej książki, z której pochodzi główna bohaterka. Podróż okaże się niezwykle fascynująca, ponieważ dzieci wyruszą na poszukiwania z Pipi i jej ukochaną Małpką Panem Nilssonem. Po drodze spotkamy wiele postaci z innych bajek i poznamy ich niezwykłe przygody.
W pierwszym tygodniu ferii spotkamy się z bohaterami baśni Andersena i Braci Grimm: Królową Śniegu, Jasiem i Małgosią, Kopciuszkiem, Złotą Rybką i Małą Syrenką,
a w drugim wybierzemy się do świata współczesnych bajek i poznamy niesamowite przygody znanych i lubianych bohaterów Lego Ninjago czy pingwinów z Madagaskaru. Zostaniemy zaproszeni też do magicznej Krainy Lodu, gdzie czekać na nas będą opowieści w królestwie wiecznej zimy.
Nasza podróż będzie wypełniona wspaniałymi atrakcjami i zakończy się
Wielkim Bajkowym Balem.
Ta niezwykła wędrówka połączy dwa światy – świat starych baśni i współczesnych bajek
i pokaże, że chociaż każdy z nich jest inny, to równie fascynujący!

PROGRAM

18 – 22 stycznia, godz. 9-14.30 (tydzień pierwszy)

ŚWIAT BAŚNI

  • Królowa Śniegu

  • Jaś i Małgosia

  • Kopciuszek

  • Rybak i Złota Rybka

  • Mała Syrenka

  • Warsztaty aktorskie – zabawy inspirowane tekstami bajek

25 – 29 stycznia, godz. 9-14.30 (tydzień drugi)

BAJKI WSPÓŁCZESNE

  • Pingwiny z Madagaskaru

  • Lego Ninjago

  • Kraina Lodu

  • Truskawkowe Ciastko

  • Baśniowy Bal

  • Warsztaty aktorskie – zabawy inspirowane tekstami bajek

WSTĘP WOLNY! Liczba miejsc ograniczona – lista zapisów!

Śródmiejski Ośrodek Kultury, ul. Mikołajska 2

e-mail:lamelli@lamelli.com.pl tel. 12 4220814, 4221955

MIŁOŚĆ CI NIC NIE WYBACZY

Serdecznie zapraszamy na recital Adrianny Mai Kućmierz, pod przewrotnym tytułem „Miłość Ci nic nie wybaczy”. Artystce towarzyszyć będą: Adrian Konarski – fortepian, Staszek Słowiński – skrzypce i Dawid Smoleń – kontrabas.
Miejsce: Śródmiejski Ośrodek Kultury, ul. Mikołajska 2 Kraków
Bilety w cenie 20 zł do nabycia bezpośrednio przed koncertem.
Zapraszamy!

Czy nowa ekonomia kultury jest możliwa? Spotkanie promocyjne “Fragile”

W dyskusji udział wezmą: Jan Bińczycki („Dziady kultury”, Korporacja Ha!art), Aleksandra Byrska („Fragile”), Marta Deskur (Obywatelskie Forum Sztuki Współczesnej), Katarzyna Jagodzińska (historyczka sztuki, pracownik MCK w Krakowie) i Weronika Śmigielska (Spółdzielnia „Ogniwo”, Pracownia Obywatelska).

Spotkanie z zaproszonymi gośćmi poprowadzą redaktorzy „Fragile”: Tomasz GregorczykKrzysztof Siatka.

Zapraszamy do krakowskiej Spółdzielni „Ogniwo” 17 grudnia (czwartek) o godzinie 19:00.

Spis treści „Fragile” 3 (29) 2015 NOWA EKONOMIA, NOWA KULTURA można znaleźć tutaj.

Wstęp wolny. Strona wydarzenia na FB.

Zapraszamy do dyskusji!

HISTORIA WNĘTRZ OD ŚREDNIOWIECZA DO SECESJI – październik 2015

Śródmiejski Ośrodek Kultury
zaprasza na cykl wykładów, które odbywać się będą przy oryginalnych obiektach z epoki w największej w Polsce Galerii Rzemiosła Artystycznego, mieszczącej się w Muzeum Narodowym w Krakowie. W dziesięciu salach pokazano ponad dwa i pół tysiąca eksponatów w układzie chronologicznym, od wczesnego średniowiecza po przełom XIX i XX wieku. Obok najbardziej charakterystycznych przedmiotów, wystawiono zabytki o wyjątkowej wartości artystycznej, będącymi unikatami w skali europejskiej. W trakcie zajęć uczestnicy będą mogli zapoznać się z charakterem dawnych wnętrz, obserwować przemiany stylów i mód, poznać dawne techniki artystyczne. Piękne przedmioty pełniły różne funkcje, służąc kultowi religijnemu i splendorom świeckim. Mówiły o bogactwie i statusie społecznym właścicieli, były przedmiotem dumy rodowej. Bez nich nie mogło się obejść bogate życie szlachty i mieszczaństwa. Przedmioty te zamawiane u polskich i obcych rzemieślników, bądź sprowadzone z zagranicy, świadczą o potrzebach estetycznych i gustach dawnych Polaków.
Cykl obejmuje 8 godzinnych wykładów. Wszystkie spotkania odbywać się będą w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Krakowie, al. 3 Maja 1, w czwartki o godzinie 17.00. (23.04.15 – 18.06.15)

Plan spotkań:

8.10.15    Historia wnętrz epoki średniowiecza
15.10.15  Historia wnętrz epoki renesansu
22.10.15  Historia wnętrz epoki baroku
29.10.15  Historia wnętrz epoki rokoka
5.11.15     Historia wnętrz epoki klasycyzmu
12.11.15   Historia wnętrz epoki biedermeieru
19.11.15   Historia wnętrz epoki historyzmu
26.11.15  Historia wnętrz epoki secesji

Cena – 160 zł (wykłady + wstęp do muzeum)

Miejsce spotkań – Muzeum Narodowe – Gmach Główny, al. 3 maja

Prowadzenie:

Monika Wlezień – historyk sztuki, muzealnik, pracownik Muzeum Narodowego w Krakowie, autor wielu projektów edukacyjnych. W latach 2000-2007 kierownik Sekcji Edukacji Muzeum. W MNK prowadziła przez dziesięć lat cykl wykładów „Arcydzieła sztuki”, oraz w latach 2002-2003 sześć edycji “Kursu historii dawnych wnętrz”.
W 2012 roku projekt “HEAD”, którego była kuratorem, został uznany za najlepszy w Polsce projekt edukacyjny skierowany do osób dorosłych, w ramach programu „Uczenie się przez całe życie”. Projekt nagrodzono w konkursie „EDUinspiracje” objętego honorowym patronatem Ministra Edukacji Narodowej i Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

 

DSC_0208_portret_01

 

 

 

 

Zapisy i informacje:

Śródmiejski Ośrodek Kultury

12 422 19 55

monikakozera@lamelli.com.pl

 

Grupa AD HOC „Serial improwizowany” – odc. 1

Po sukcesie serialu „Miłość zabita dechami”, który wszyscy mieliśmy okazję oglądać na scenie ŚOK w poprzednim sezonie, Grupa AD HOC zdecydowała się kontynuować serialową ścieżkę i tym razem zaproponować Państwu improwizowany serial medyczny.
Mały szpital w małym miasteczku. Zgrana ekipa lekarzy, w której życie zawodowe miesza się z prywatnym, ambicje z pokusami, miłość z rozsądkiem, doświadczenie z nonszalancją, a recepty na sukces z objawami porażki. Pacjenci, których nie ominąłby sam doktor House. Pielęgniarki, na których oko zawiesiłby sam doktor Burski. Tempo jak w Ostrym Dyżurze, emocje jak w Domku na Prerii. Do tego w każdym odcinku Gość Specjalny wcielający się w trudny medyczny przypadek…
Wszystko to – specjalnie dla Was – już od 21 września w Śródmiejskim Ośrodku Kultury. Zapraszamy!

Bilety: 15 zł przedsprzedaż/ 20 zł w dniu występu.

Dyskusja nt. WARSZTATU – promocja najnowszego numeru pisma kulturalnego FRAGILE

Zapraszamy na dyskusję wokół tematu przewodniego najnowszego wydania „Fragile”, czyli WARSZTATU.

Goście specjalni:

Marcin Barski
Piotr Bujak
Konrad Gęca
Rafał Mazur

Prowadzenie: Tomasz Gregorczyk

21 czerwca, godz. 18:00
Kawiarnia Naukowa – ogródek
Stanisława Żółkiewskiego 19, Kraków, niedaleko Ogrodu Botanicznego
Dołącz do wydarzenia na FB https://www.facebook.com/events/886305701430828/

Spotkanie odbędzie się w ramach programu REWIZYTA /// Muzykoterapia (koncerty i instalacje)
https://www.facebook.com/events/1576549802611299/
“Oczywiście, że można uprawiać prawie każdy rodzaj sztuki, nie mając absolutnie żadnego przygotowania. Ba, może nawet właśnie to daje nam najwięcej przyjemności – kiedy nic nie musimy umieć i niczego nie musimy osiągnąć. Takie szczęście początkującego, kiedy liczy się proces, a nie efekt. Chwileczkę… Czy nie tak mówią niekiedy…”
http://www.fragile.net.pl/home/warsztat-1-27-2015-list-od-redakcji/

 

Marcin Barski – wydawca (Audiothong, Mathka), animator kultury, twórca Instytutu Pejzażu Dźwiękowego (ipd.edu.pl).

Konrad Gęca – muzyk, animator, członek Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej, organizator cyklu spotkań ze sztuką dźwięku Muzykoterapia. Autor artykułu
http://www.fragile.net.pl/home/koncept-versus-umiejetnosci-problem-warsztatu-w-nowej-muzyce/

Rafał Mazur – improwizator, gra na akustycznej gitarze basowej; trenuje też sztukę walki TaiJi Quan Chen i studiuje filozofię Dalekiego Wschodu, a zainteresowania te łączy z praktyką swobodnej improwizacji.

ffffffffffffff

Fragile – pismo kulturalne
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Projekt zrealizowano przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego.
Projekt jest współfinansowany ze środków Gminy Miejskiej Kraków.
Dofinansowano ze środków Fundacji Studentów i Absolwentów Uniwersytetu Jagiellońskiego „Bratniak”.

KONCERT PAPIESKI

plakat

Lwów – Dolny Łyczaków

Lwów – Dolny Łyczaków. Pokaz slajdów połączonych z promocją książki o Lwowie autorstwa Przemysława Włodka.

Przemysław Włodek, lekarz, pasjonat Kresów Wschodnich, autor licznych prezentacji i wykładów, ale też autor przewodników „Wilno” oraz „Lwów” wydanych nakładem Wydawnictwa Rewasz.

CENTRUM WOKALISTYKI przy Śródmiejskim Ośrodku Kultury

CENTRUM WOKALISTYKI

przy Śródmiejskim Ośrodku Kultury

 

Pomysł powołania do życia Centrum Wokalistyki, zrodził się z kilkuletniej współpracy Śródmiejskiego Ośrodka Kultury z Anną Stolarczyk, i jest  odpowiedzią na rozpoznanie zapotrzebowania na tego typu aktywność (rosnące zainteresowanie nauką śpiewu klasycznego wśród młodzieży, a także wielka liczba wokalistów potrzebujących pogłębienia wiedzy na temat profesjonalnej techniki wokalnej, zgodnie z tym, jak wysoko poprzeczka światowej wokalistyki zawieszona jest dzisiaj).

PROPONUJEMY:

 

1. Darmowe przesłuchanie, mające na celu stwierdzenie potencjału (warunków głosowych i słuchowych) osoby zainteresowanej podjęciem nauki śpiewu klasycznego. Nie przesłuchujemy osób młodszych, niż te, które mają ukończone 16 lat.

2. Przygotowanie do egzaminów wstępnych  na Wydziały Wokalne PSM II st. oraz Wydziały Wokalne Akademii Muzycznych.

– dobór repertuaru egzaminacyjnego, pod kątem etapu rozwoju głosu, jego gatunku i specyfiki, z uwzględnieniem wymagań danej instytucji, do której osoba zainteresowana pragnie się dostać.

– przygotowanie repertuaru egzaminacyjnego z pedagogiem śpiewu klasycznego i akompaniatorem.

– przygotowanie do egzaminów z Kształcenia Słuchu na Wydziały Wokalne PSM II st. dla osób bez przygotowania muzycznego.

3. Lekcje indywidualne dla wszystkich zainteresowanych, zarówno dla tych początkujących, rozpoczynających swą przygodę ze śpiewem, jak i tych, którzy mają już pewne podstawy klasycznej emisji głosu, a pragną wzbogacić swoją wiedzę i udoskonalić technikę śpiewu, lepiej zrozumieć gatunek swojego głosu, przygotować właściwy repertuar do przesłuchań, konkursów krajowych i międzynarodowych…

4. Warsztaty STUDIUM SZTUKI WOKALNEJ – współorganizowane ze Śródmiejskim Ośrodkiem Kultury, trwające około tygodnia, intensywne kursy, obejmujące pracę nad repertuarem, pogłębieniem wrażliwości muzycznej, udoskonaleniem środków wyrazu i ekspresji scenicznej, poprzedzające koncert finałowy. Warsztaty są zintensyfikowaniem zwykłej pracy nad głosem i rozwojem artystycznej osobowości uczestnika, a nade wszystko sprawdzianem zastosowania zdobytych umiejętności w praktyce, dla wszystkich osób korzystających z zajęć w Centrum Wokalistyki.

5. Inne projekty – wyróżniających się wokalistów, Centrum Wokalistyki zaprosi do uczestnictwa w innych koncertach, czy projektach, promujących talent i klasyczny śpiew.

Informacje i zapisy: teresafeliks@lamelli.com.pl

centrumwokalistyki@gmail.com

 

zajęcia prowadzi

      

ANNA STOLARCZYK (sopran)

 

Urodziła się w Rabce na południu Polski. Rozpoczęła swą edukację wokalną w wieku 18 lat. W 2001 roku została przyjęta na Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie, do klasy śpiewu Ewy Kowalczyk.

W trakcie studiów stanęły przed nią liczne możliwości zdobywania pierwszych zawodowych doświadczeń. Na scenie Opery i Operetki w Krakowie, w ramach studenckich spektakli wykonywała duże fragmenty partii takich jak partia Paminy z „Czarodziejskiego fletu” W. A. Mozarta, czy też partia Rozalindy („Bal u księcia Orlovsky’ego” ) z operetki „Zemsta nietoperza” J. Straussa.

W listopadzie 2004 roku , w rezultacie konkursu, została wybrana do wykonania solowej partii sopranu I w dziele „Siedem bram JerozolimyKrzysztofa Pendereckiego, pod dyrekcją kompozytora.

Od grudnia 2004 roku uczestniczy w produkcjach KRAKOWSKIEJ OPERY KAMERALNEJ (sopran solo w „Stabat Mater” G. B. Pergolesiego, wystawianym w formie misterium scenicznego, tytułowa partia w „Zaide” oraz Barmherzigkeit w „Die Schuldigkeit des Ersten Gebots” W. A. Mozarta). Stała współpraca z tą sceną, stanowi ważną część jej artystycznej działalności.

Doskonaliła swój warsztat wokalny pod okiem pedagogów takich jak Vivianne Zlomke, Lioba Braun, Teresa Żylis-Gara, Ryszard Karczykowski, Marcin Habela, Helena Łazarska, oraz Arkadiusz Burski. W latach 2005-2011 mieszkała w Szwajcarii. Ukończyła tam, równolegle z krakowską Akademią Muzyczną, Konserwatorium Muzyczne w mieście Neuchâtel.

W styczniu 2007 roku wykonała partię tytułową w poemacie lirycznym C. Debussy’ego „La Damoiselle élue” pod dyrekcją Guillauma Tourniaire.

W 2008 roku występowała gościnnie w trzech edycjach międzynarodowego festiwalu „LA FOLLE JOURNEE”, w Fontevraud i w Nantes (Francja) oraz w Tokio (Japonia), śpiewając solową partię sopranową w „Małej Mszy Uroczystej” G. Rossiniego, pod dyrekcją Michela Corboza, oraz partie Marii i Jeminy w oratorium „Łazarz” F. Schuberta, pod dyrekcją Gorki Sierry.

Współpracując z innymi dyrygentami w Szwajcarii, takimi jak Nicolas Farine, Christian Delafontaine, Adriano Giardina, Christophe Gesseney, czy Jean-Claude Fasel, interpretowała liczne solowe partie repertuaru oratoryjnego, między innymi w dziełach takich jak : „Msza h-moll” J. S. Bacha, „Magnificat” i „Gloria” A. Vivaldiego, „Dixit Dominus” G. F. Haendla, „Requiem” i „Wielka Msza c-moll” W. A. Mozarta, „Niemieckie Requiem” J. Brahmsa, „Requiem” G. Fauré, „Requiem” G. Donizettiego czy też „Gloria” F. Poulenca.

21 listopada 2008 roku, Fundacja Jmanuel und Evamaria Schenk przyznała Annie Stolarczyk Grand Prix w konkursie na interpretację dzieła wokalnego, organizowanym dorocznie dla młodych solistów.

W czerwcu 2009 roku, na zaproszenie Ministerstwa Kultury Filipin i Ambasadora Filipin w Szwajcarii, dała kilka koncertów w ramach zorganizowanego dla niej tournee, uwieńczonego recitalem na deskach teatru Thangalang Aurelio Tolentino w Manili.

 

Latem 2008 roku, warsztaty wokalne dla chórzystów: „Atelier lyrique – MUSIQUE MONTAGNE” w Szwajcarii, które prowadziła na zaproszenie Christopha Gesseney, zainaugurowały jej działalność pedagogiczną. W późniejszym czasie otrzymała wiele propozycji prowadzenia podobnych zajęć, od innych chórów na terenie Szwajcarii (m.in. Ensemble Chorale de la Côte, mający swą siedzibę w mieście Nyon), później także na terenie Francji. W dalszej kolejności, odpowiadajac na zainteresowanie chętnych, rozpoczęła nauczanie indywiduale, które aktualnie zajmuje pokaźną część jej pracy twórczej.

 

Ostatnio, z myślą o adeptach sztuki wokalnej, kształconych przez Annę Stolarczyk, powstają utwory komponowane przez samą artystkę, które następnie wykonywane są w ramach autorskich projektów.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

XI Festiwal Piosenki Poetyckiej im. Jacka Kaczmarskiego „Nadzieja”

XI Festiwal Piosenki Poetyckiej im. Jacka Kaczmarskiego „Nadzieja”

Zapraszamy wszystkich miłośników twórczości Jacka Kaczmarskiego na XI edycję naszego festiwalu, która odbędzie się w dniach 25-26 lipca 2014.
Motywem przewodnim będzie tym razem Noc Wojenna, podczas której usłyszymy utwory Jacka Kaczmarskiego odnoszące się do problematyki II wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem Powstania Warszawskiego.

Festiwal rozpocznie się 25 lipca o godzinie 17.00 w hali Łuczniczka przy ul. Łopuskiego, kiedy to tradycyjnie publiczność będzie miała okazję ocenić wykonawców ubiegających się o laury w konkursie festiwalowym.
O godzinie 21.00 rozpocznie się I część wspomnianej Nocy Wojennej.
O godzinie 22.30 odbędzie się ogłoszenie werdyktu konkursowego przez jury, a o 23.00 — II część artystyczna.

Wojciech Brzeziński Hadrian Tabęcki Jarosław Gugała Marcin Kołaczkowski

26 lipca o godzinie 12.00, zgodnie z tradycją festiwalu, odbędzie się mecz piłkarski pomiędzy drużyną publiczności pn „Kuglarze” a zespołem Fundacji im. Jacka Kaczmarskiego.
O godzinie 17.00 w sali konferencyjnej hotelu Aquarius przy ul. Kasprowicza 24 zaplanowaliśmy II edycję ogólnopolskiego testu z wiedzy o twórczości Jacka Kaczmarskiego, sprofilowanego na zaangażowanych słuchaczy i wielbicieli pieśni barda, a następnie prezentację książki Katarzyny Walentynowicz Mimochodem. Rozmowy o Jacku Kaczmarskim (Wydawnictwo Bellona).

Udział w konkursie
Osoby pragnące wziąć udział w konkursie głównym podczas XI edycji Festiwalu Piosenki Poetyckiej im. Jacka Kaczmarskiego „Nadzieja” mogą przesyłać swoje nagrania (mp3) do 20 czerwca br. na adres e-mail: fundacja.jk@interia.pl
Przypominamy, że konkursowicz wykonuje dwie piosenki: autorską i z repertuaru Jacka Kaczmarskiego. Przewodniczącym jury będzie Jan Poprawa. O tym, czy dany wykonawca zakwalifikował się do konkursu głównego poinformujemy w terminie do 25 czerwca br.
Noclegi
Jak co roku jest możliwość uzyskania noclegów w internacie Zespołu Szkół im. Henryka Sienkiewicza przy ul. 1 Maja w cenie 27 zł od osoby za dobę. W sprawie rezerwacji prosimy o e-maile na adres: fundacja.jk@interia.pl
Na zgłoszenia, w których prosimy o podanie terminu pobytu i numeru tel. kontaktowego, czekamy do 15 lipca br. Pragniemy uprzedzić, że ilość miejsc ograniczona.

 

 

 

„Śmieją się złote łany”

Koncert pieśni, arii operowych i operetkowych w wykonaniu Katarzyny Gierla (sopran), absolwentki Akademii Muzycznej w Krakowie, przy fortepianie ad. Joanna Wittek. W programie pieśni kompozytorów polskich, m.in.: Ludomira Różyckiego, Stanisława Niewiadomskiego, Fryderyka Chopina, również pieśni neapolitańskie E. Curtisa, arie operowe W. A. Mozarta, G. Pucciniego, J. Offenbacha, S. Moniuszki oraz arie operetkowe F. Lehára i E. Kálmàna. Nie zabraknie również muzycznych niespodzianek.

 

Bilety w cenie 10 zł do nabycia bezpośrednio przed koncertem.

Informacja tel.: 602 424 676

 

Katarzyna Gierla – absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie dr hab. Olgi Popowicz, gdzie otrzymała dyplom magistra sztuki z wyróżnieniem. W trakcie studiów zadebiutowała na deskach Opery Krakowskiej w spektaklu studenckim, partią Królowej Nocy z opery „Czarodziejski Flet” W. A. Mozarta. Laureatka konkursów wokalnych m.in. II Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego w Mławie, a także Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Jana Kiepury w Krynicy Zdroju – Nagroda Specjalna na wniosek Przewodniczącego Jury Wiesława Ochmana.

Joanna Wittek – absolwentka studiów pianistycznych na Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Marii Bilińskiej-Riegerowej i kameralistyki w klasach prof. Marii Szmyd Dormus i prof. Janusza Zathey’a. Umiejętności doskonaliła podczas międzynarodowych seminariów muzycznych w Weimarze w klasie prof. Normana Shetlera. Wieloletni akompaniator i pedagog kameralistyki na AM w Krakowie na stanowisku adiunkta. Od wielu lat współpracuje w klasach takich pedagogów, jak: Eugenia Umińska, Zbigniew Szlezer, Kaja Danczowska, Józef Mikulski, Witold Herman, Barbara Światek-Żelazny, Adam Szybowski, Helena Schubert-Słysz, Jadwiga Romańska, Helena Łazarska, Olga Popowicz, Jerzy Artysz, Christian Elssner, Leopold Spitzer, Gerard Kahry.

Dobra sztuka jest zawsze współczesna

wykład: Krzysztof Siatka 

10 czerwca 2014 (wtorek) o godz. 16.00

 

W parafrazie cytatu z Fiodora Dostojewskiego, który stał się tytułem wykładu w ramach cyklu Sztuki oswajanie, zastąpiono przymiotnik „prawdziwa” słowem „dobra”. W chwili, kiedy bardzo trudno jednoznacznie powiedzieć, że coś jest prawdziwe czy, tym bardziej, że coś jest prawdziwą sztuką, wydaje się, że o wiele łatwiej jest nadal wartościować, uznając coś za dobre lub złe.
Wychodzimy z przekonania, że sztuka współczesna oraz dawne wytwory kultury materialnej mają wiele do zaoferowania współczesnemu odbiorcy. Mogą nie tyle polepszyć jakość jego życia, ile przede wszystkim odkryć nieuświadomione nam wcześniej aspekty egzystencji. Prześledzimy żywe w świadomości ludzi dzieła sztuki dawnej i te najważniejsze ze współczesnych. Szukając podobieństw między dziełami z różnych okresów, zastanowimy się nad różnicami i podważymy stereotypy.

 

WSTĘP WOLNY

Śródmiejski Ośrodek Kultury, ul. Mikołajska 2

 

Krzysztof Siatka – historyk sztuki, studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i J.W. Goethe Universität we Frankfurcie nad Menem; krytyk sztuki i kurator związany z Galerią Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie. Interesuje się sztuką neoawangardy i współczesną. Autor koncepcji kilkudziesięciu wystaw, w których wzięli udział m.in. Tomasz Dobiszewski, Natalia LL, Ewa Partum, Zdzisław Sosnowski, Teresa Tyszkiewicz, Kinga Araya, Wincenty Dunikowski-Duniko, Alicja Żebrowska, Tima Ulrichs, Christian Boltanski, Kornel Janczy, Justyna Gruszczyk, Roland Wirtz, Jan Berdyszak, Bogusław Bachorczyk.

 

Wykład odbywa się w ramach cyklu Sztuki oswajanie.

Więcej o projekcie >>

Organizator: Stowarzyszenie Fragile

Partner: Śródmiejski Ośrodek Kultury

Patronat: Pismo kulturalne „Fragile”

Zadanie jest współfinansowane ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu na rzecz Aktywności Społecznej Osób Starszych na lata 2014–2020.

Koncert w wykonaniu Chóru „Hejnał”

ZNIKANIE. JAK ZAPREZENTOWAĆ SENS ZJAWISKA, KTÓRE BEZPOWROTNIE MINĘŁO?

Interdyscyplinarna konferencja naukowo-artystyczna poświęcona dokumentacji zjawisk efemerycznych w kulturze współczesnej

23 maja 2014 roku w Krakowie

znikanie

Prezentacje sztuki efemerycznej, mimo swojej długiej historii, wciąż są niedoskonałym przywoływaniem doświadczenia, jakie towarzyszyło odbiorcy i artyście w chwili dziania się performansu, happeningu, interaktywnej instalacji, slamu poetyckiego, koncertu muzycznego. Coraz doskonalsze metody dokumentacji i digitalizacji danych, nagrania filmowe i dźwiękowe, rekonstrukcje, polisensoryczne banki danych, jedynie w znikomym stopniu są w stanie przybliżyć oryginalną atmosferę zjawiska artystycznego. Technologie rejestracji, stając się coraz dokładniejsze i wyrafinowane, stwarzają nowe jakości, może oderwane od pierwowzoru i jego atmosfery.
Obok technologii przekazu medialnego, również dyskurs naukowy zmaga się z tym problemem, rozwijając różnorodne sposoby dokumentacji i gromadzenia przekazów. Zmienny kontekst i nieuchwytna sytuacja, które są jednymi z najważniejszych właściwości kultury w ogóle, które ją określają i które artyści z upodobaniem wykorzystują, stawiają przed badaczem, krytykiem i kuratorem wyzwania, zawierające się w pytaniu: jak zaprezentować sens zjawiska, które bezpowrotnie minęło?
Organizator konferencji dopuszcza możliwość wystąpień o charakterze naukowym oraz artystycznym.
Wybrane wystąpienia zostaną opublikowane w nr 2/2014 pisma kulturalnego „Fragile”.
Rada programowa: prof. Artur Tajber (Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie), dr Ewa Wójtowicz (Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu), Anna Gregorczyk (Pismo kulturalne „Fragile”), Agnieszka Kwiecień (Pismo kulturalne „Fragile”), Krzysztof Siatka (Galeria Bunkier Sztuki)

Termin przyjmowania zgłoszeń: do 27 kwietnia 2014 r.
Rozpatrzenie zgłoszeń: do 6 maja 2014 r.
Miejsce konferencji: Galeria Bunkier Sztuki, sala audiowizualna, Kraków, pl. Szczepański 3a

Osoby zainteresowane udziałem w konferencji jako prelegenci proszone są o wypełnienie karty zgłoszeniowej (znikanie-karta-zgloszenia) i wysłanie jej do 27 kwietnia 2014 r. na adres: konferencja@fragile.net.pl
Opłata konferencyjna: 80 zł pracownicy naukowi, 30 zł studenci, artyści bezpłatnie, słuchacze wstęp wolny.

Organizatorzy: Stowarzyszenie Fragile, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki
Partnerzy: Wydział Intermediów ASP w Krakowie, Śródmiejski Ośrodek Kultury
Patronaty:
Pismo kulturalne „Fragile”, www.fragile.net.pl
Sekcja Polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA, http://aica.sztuka.edu.pl/

Konferencja jest wydarzeniem towarzyszącym wystawie AWACS 1981–1983, prezentowanej w Galerii Bunkier Sztuki w dniach od 16 kwietnia do 25 maja 2014 r., więcej o wystawie >>

Kontakt: Stowarzyszenie Fragile, 31-027 Kraków, ul. Mikołajska 2
www.fragile.net.pl, fragile@fragile.net.pl, 12 422 19 55, wew. 19 lub 16

Grupa Każdy

Grupa Każdy otwarte warsztaty literackie prowadzenie: Aneta Kielan-Pietrzyk.

„Od Broadwayu do Opola” wieczór z Lechem bezalkoholowym.

„Od Broadwayu do Opola” wieczór z Lechem bezalkoholowym. Koncert Anny Alabrudzińskiej Sokołowskiej gwiazda najsłynniejszego polskiego teatru rewiowego Sabat. Gospodarzami wieczoru będą Wacław Krupiński i Łukasz Lech.

Bilety w cenie: 20 zł.

SYLWESTER w Śródmiejskim Ośrodku Kultury

Tradycyjnie zachęcamy Państwa do przywitania Nowego Roku w Śródmiejskim Ośrodku Kultury w Krakowie.

Międzypokoleniowa zabawa, tradycyjna kuchnia, toast o północy, sąsiedztwo Rynku Głównego, animacja artystyczna – w tym roku  w klimatach ludowych – i wiele innych atrakcji w przystępnej cenie: 200 zł/osoba i 300 zł/para.

Szczegóły i rezerwacja: tel. 602 424 676

Spotkanie wigilijne Stowarzyszenia Osób Dotkniętych Chorobą Parkinsona.

Spotkanie wigilijne Stowarzyszenia Osób Dotkniętych Chorobą Parkinsona.

19 XII, godz. 17.00

„Nieznane kolędy”

Koncert, w którego programie znajdą się tradycyjne pieśni o tematyce świątecznej z odległych zakątków Polski, z różnych regionów, gwar i kręgów kulturowych, a także utwory staropolskie w oryginalnych aranżacjach. Wykonanie: wokaliści Studia Piosenki „Farafka”.

Bilety: 10 zł ulgowy i 15 zł normalny.

18 XII, godz. 19.00

Wręczenie nagrody „Krakowska Książka Miesiąca”.

Adam Wodnicki: Arelate. Obrazki z niemiejsca (Wyd. Austeria). Prowadzenie: Elżbieta Zechenter-Spławińska, Ireneusz Kania.

Adam Wodnicki,  profesor zwyczajny sztuki, tłumacz literatury francuskiej. Dwukrotnie wyróżniony Nagrodami Ministra Kultury i Sztuki II i I stopnia, odpowiednio w 1977 i 1983 roku. Członek-założyciel Międzynarodowego Stowarzyszenia Poetów Europy Środkowej i Wschodniej Cap a l’Est z siedzibą w Bratysławie. Od 2002 roku członek zespołu redakcyjnego wydawnictwa Austeria.

16 XII, godz. 18.00

„Melancholia”

To wyjątkowy koncert w całości poświęcony twórczości Violetty Villas. Program wypełnią piosenki z repertuaru tej wielkiej gwiazdy polskiej i światowej sceny.

Śpiew: Magda Bierońska, Ewa Breguła, Natalia Hodurek, Wiktoria Sikorska, Paulina Żołna – wokalistki ze Studia Piosenki „Farafka”, laureatki ważnych nagród, uzdolnione estradowo solistki. Koncepcja, aranżacje na fortepian, scenariusz, przygotowanie wokalne wykonawczyń, akompaniament: Rafał Kępiński

Bilety: 10 zł ulgowy i 15 zł normalny

15 XII, godz. 18.00

„Z Pastorałem i Humorem”

„Z Pastorałem i Humorem”, prezentacja książki Marka Mirosławskiego oraz projekcja filmu „Z wiarą na głęboką wodę” Anny Kaszewskiej  i Łukasza Lecha.
W czasie wieczoru autorzy podzielą się swoimi pogodnymi wspomnieniami z wiązanymi z postacią księdza bp Albina Małysiaka. Na poczęstunek zaprosi firma Catering Pawła Niemczyka oraz cukiernia Franczak.
Wstęp wyłącznie za zaproszeniami (do odbioru w ŚOK ul Mikołajska2 do wyczerpania)

10 XII, godz. 19.00

Klasztor S.S. Norbertanek, ul. Kościuszki 88

 

MISTYCZNE KRESY

Wydawnictwo AA

Śródmiejski Ośrodek Kultury

zapraszają na spotkanie z JĘDRZEJEM  MAJKĄ

autorem albumu fotograficznego MISTYCZNE KRESY

9 grudnia 2013 roku, godz. 18.00

Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie, ul. Mikołajska 2, sala nr 17 p. I

wstęp wolny

Wieczór autorski

Wydawnictwo ZNAK

ciekawostkihistoryczne.pl

Śródmiejski Ośrodek Kultury

zapraszają na spotkanie z

KAMILEM JANICKIM

autorem książki

UPADŁE DAMY II RZECZPOSPOLITEJ

prowadzenie spotkania: Marek Górka

3 grudnia 2013 roku, godz. 18.00

Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie, ul. Mikołajska 2

Izabela Apanańska, Anobium

Obrazy Izy Apanańskiej, jak wydaje się na pierwszy rzut oka, stanowią rejestrację fragmentów otaczającej nas rzeczywistości. Oto zwyczajny, piętrowy dom, stojący na zielonym polu; puchaty kocur, jarzący się ciepłą plamą na spokojnym, gładkim błękicie tła; biały koń wśród wysmukłych pni sosen; bawiąca się sznurem korali dziewczyna w czerwonej sukni czy wreszcie kobieca postać stojąca w gęstwinie wysokich drzew.

Po chwili obcowania z tymi obrazami zaczyna jednak docierać do naszej świadomości, że ów wspomniany wyżej dom to ponura skorupa bez śladów życia, stercząca samotnie w bezkresnej, mglistej pustce, a ciemne smugi na murawie sprawiają, że wygląda ona jak zarośnięte wodorostami dno mrocznego jeziora. Kot lewituje, unosząc się jak balon na uwięzi swego ogona, patrząc/?/ na nas żółtymi, pustymi tęczówkami. Chudy, wielkogłowy i bezogoniasty, czujnie napięty koń refleksuje złocistym światłem, niewytłumaczalnym wobec niebieskiej mgły spowijającej czarne pnie drzew. Na jaskrawoczerwonej sukni modelki możemy policzyć pojedyncze paciorki białych korali i drobno plisowane fałdki stroju, lecz mimo pełnego oświetlenia nie dojrzymy jej twarzy, ukrytej w chmurze kruczoczarnych włosów. Wędrująca w głąb lasu postać w bieli, z kaskadą długich, złocistych włosów emanuje dziwną poświatą; dostrzegamy anioła, schodzącego w otchłań piekła…

Opisane tu obrazy, podobnie jak inne prace autorki, inspirowane dawną fotografią czy też scenami z niemego kina, stanowią próbę ukazania we współczesnej formie malarskiej odwiecznych, metafizycznych niepokojów człowieka, który przecież – pomimo korzystania z osiągnięć nauki, kosmicznych technologii i możliwości wirtualnego świata internetu – zawsze zadawać będzie sobie pytania, na które wiedza nie daje odpowiedzi. Sztuka  natomiast może mu  pomóc w pogodzeniu się z tym stanem rzeczy.

Adam Wsiołkowski

 

Izabela Apanańska jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom uzyskała w pracowni malarstwa prof. Adama Wsiołkowskiego w 2003 roku. W roku 2002 otrzymała stypendium na Uniwersytecie UIAH w Helsinkach. Ukończyła Szkołę Projektowania i Reklamy w Łodzi dyplomem w 1998 roku. Projektuje i prowadzi warsztaty twórcze. Jest autorką kilku wystaw indywidualnych, laureatką nagrody za wyniki pracy dydaktycznej. Brała udział w wielu wystawach zbiorowych. Uczestniczka studiów doktoranckich oraz studiów podyplomowych w zakresie edukacji plastycznej w krakowskiej ASP.

 

WERNISAŻ: 24 PAŹDZIERNIKA 2013 O GODZ. 19.00
WYSTAWA CZYNNA DO 22 LISTOPADA

OD PONIEDZIAŁKU DO PIĄTKU, W GODZ.: 11–17
LUB PO WCZEŚNIEJSZYM UMÓWIENIU SIĘ, WSTĘP WOLNY

GALERIA LAMELLI, 31-027 KRAKÓW, UL. MIKOŁAJSKA 2, II PIĘTRO
12 422 19 55 (19), WWW.GALERIA.LAMELLI.COM.PL, GALERIA@LAMELLI.COM.PL

 

Kot-lewitujący fw Dom-fw

 

Iga Kucia – KLEKSY expression 1 > = expression 2

Przestrzeń rysunkowa, którą mam możliwość zrealizować w Galerii Lamelli, jest poszukiwaniem swobody doświadczania rozmaitych aspektów ruchu w sytuacji wizualnej notacji, szkicu, wyrażania myśli, idei, kształtu, miejsca dla wyobraźni. W instalacji rysunkowej KLEKSY pozwalam sobie na eksperymenty z materią rysunku, narzędziem, formą i atramentem.

Iga Kucia – w 2000 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu (dyplom z wyróżnieniem z grafiki i rysunku) oraz w 2011 studia podyplomowe na kierunku Terapia przez Sztukę na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Brała udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych, m.in.: prezentacje studentów w Byam School of Art w Londynie (1997 i 2000, program w pracowni rysunku Jarosława Kozłowskiego), indywidualna wystawa Konstelacje (galeria w ASP w Poznaniu, 1999), wystawa prac i instalacja rysunkowa na Art Concept Festival w Petersburgu (2004), wystawa i realizacje warsztatów (galerii Pro Arte w Oświęcimiu, 2003-2004), indywidualna wystawa w Art Primeur (Dordrecht, Holandia, 2001), Retrospekcje I. Wystawa prac dyplomowych (Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku, 2000). Zrealizowała liczne warsztaty artystyczne i projekty.

 

WERNISAŻ: 20 WRZEŚNIA 2013, GODZ. 18.00

WYSTAWA CZYNNA DO 18 PAŹDZIERNIKA

 

OD PONIEDZIAŁKU DO PIĄTKU, W GODZ.: 11–17

LUB PO WCZEŚNIEJSZYM UMÓWIENIU SIĘ, WSTĘP WOLNY

 

GALERIA LAMELLI, 31-027 KRAKÓW, UL. MIKOŁAJSKA 2, II PIĘTRO

12 422 19 55 (19), WWW.GALERIA.LAMELLI.COM.PL, GALERIA@LAMELLI.COM.PL

 

iga-kucia-kleksy-maly

W prawo, w lewo czy nigdzie?

Pokaz premierowy filmu krótkometrażowego.

 

Film artystyczny o młodym człowieku, który zostaje postawiony przed najważniejszymi wyborami w życiu.

Reżyseria, scenariusz, zdjęcia: Michał Rakowski,

montaż: Kamil Roguski,

muzyka: Adam Ciszkiewicz,

kostiumy: Weronika Mrzygłód,

charakteryzacja: Elżbieta Cinal.

występują:

Filip – Dawid Jaguś,
Sandra – Aleksandra Warhol,
Karolina – Ewelina Zawada,
Mama Filipa – Michalina Ponichtera,
Osiłek – Szymon Grzybek,
Kontroler Biletów – Elżbieta Cinal.

 

Wstęp wolny.

III Krakowska Noc Poezji

W ramach tegorocznej KRAKOWSKIEJ NOCY POEZJI zapraszamy na:

  1. „Świr” – MONODRAM WEDŁUG POEZJI ANNY ŚWIRSZCZYŃSKIEJ
  2. „Piosenki pisane nie dla pieniędzy” – Koncert Agnieszki Grochowicz

Wacław Krupiński. Cały w muzyce

Pierwsza myśl to zdumienie, że Leszek Aleksander Moczulski, poeta uznany, nagradzany, poeta od ponad czterech dekad obecny w krainie masowej wyobraźni, współtwórca tak wielu piosenek, które niemal natychmiast stały się przebojami, autor, którego frazy – „Cała jesteś w skowronkach”, „Ludzie, zejdźcie z drogi, bo listonosz jedzie…”, „Ludzie listy piszą”… – nabrały waloru słów skrzydlatych, zebranych przez prof. prof. Markiewicza i Romanowskiego, nie doczekał się przez tyle lat choćby małego zbioru swych piosenek. Druga – to pytanie o to, ile takich piosenek stworzył, a pamięć od razu podpowiada tytuły i kojarzonych z nimi wspaniałych wykonawców, fantastycznych kompozytorów… I tak to osłupienie narasta – nie było zbioru z tymi piosenkami?! I oto JEST! Właśnie ten, który mają Państwo w rękach. Przygotowany przez poetę.

 

W styczniu tego roku Leszek Aleksander Moczulski odebrał – i to po raz drugi; nieliczni tego doświadczyli – Nagrodę Miasta Krakowa. Pierwsza honorowała jego poemat Exodus, wystawiony w 1974 roku przez Krzysztofa Jasińskiego w Teatrze STU. Druga była już ukłonem w stronę twórcy za całość jego dokonań. Teraz, dzięki decyzji prezydenta Krakowa, prof. Jacka Majchrowskiego, może się cieszyć, a my wraz z nim, dokonanym przez siebie wyborem piosenek.

 

Ile ich stworzył? Odpowiedź nie jest prosta, a może nawet jest niemożliwa. Dwieście, trzysta, czterysta? Wszak zanim pisał je dla Skaldów, którzy w roku 2015 doczekają swego półwiecza, zanim ofiarował swe teksty krakowskim Dżamblom, zanim Markowi Grechucie napisał Korowód, zanim współtworzył z Janem Kantym Pawluśkiewiczem płytę zespołu Anawa z Andrzejem Zauchą jako solistą, współkierował Teatrzykami Piosenki UJ – tym bez nazwy; i późniejszym – Sowizdrzałem. Jeszcze wcześniej, w Międzyuczelnianym Klubie Literackim, zaprzyjaźnił się z Wincentym Faberem i przyznał mu rację, gdy ten radził, że „Najlepiej pisać wiersze, książki dla dzieci i piosenki”. A była jeszcze wyniesiona z liceum pamięć o Julianie Tuwimie, który tymi właśnie trzema szlakami podążał.

 

Moczulski wędrował tymi szlakami cały czas. Naturalnie raz dominowała poezja, to nastawał czas piosenkowy, to bardziej skupiał się na pisaniu dla najmłodszych, także tych pokrzywdzonych przez los… Można by nawet – zestawiwszy daty ukazywania się kolejnych tomików (i biorąc poprawkę na działalność niesławnej pamięci cenzury, która tom Narzędzia i instrumenty opóźniła o trzy lata) i zdominowanych przez tego autora płyt – sinusoidalnie wykreślić czas pisania wierszy, którym autor wyznaczył byt samodzielny, i ten poświęcany na teksty mające dotrzeć do odbiorcy dopiero zespolone z muzyką.

 

„Nie przeceniam roli tekstu; od lat podkreślam, że musi być dobry, jeszcze lepsza ma być muzyka, a o wszystkim decyduje i tak wykonanie” – mówi skromnie, pamiętając pewnie i o prawach rynku, Leszek Aleksander Moczulski. I znając poetę, wiem, że nie ma w jego opinii krzty kokieterii. Ale wiem też, że piosenka, ten parominutowy drobiazg, co potrafi być szlachetnym bibelotem, a nawet klejnotem, to twór synkretyczny, na który składają się wrażliwość i talent autora tekstu, kompozytora i interpretatora. Nierzadko to uroda słów i ich melodia są praprzyczyną… To Marian Hemar w 1934 roku – był już autorem około tysiąca piosenek – zauważył: „W dobrej piosence nie jest bowiem najważniejszą rzeczą ani tekst, ani muzyka. O wartości piosenki decyduje zgodność między muzyką a tekstem”.

 

Krakowski poeta miał radość współpracy z najlepszymi. Też z Krakowa. Najpierw – Andrzej Zieliński, twórca harmonii o wyrafinowanym pięknie, „Jan Sebastian Bach polskiego rocka”, potem Marek Grechuta, Jan Kanty Pawluśkiewicz i Jacek Zieliński (młodszy z braci dołączył w 1976 r. Walczykiem dla czekających, przedstawionym w Piwnicy pod Baranami), i Grzegorz Turnau, i Zbigniew Wodecki, i Andrzej Zarycki, znany wszak jeszcze z czasów wspomnianych teatrzyków, jedyny w tym gronie twórca nieśpiewający, co nie przeszkadza mu być fantastycznym nauczycielem interpretacji… I oczywiście nieodżałowany wokalista Andrzej Zaucha! I śpiewająca aktorka Beata Rybotycka! Tak to mistrzowie lgną do siebie.

 

W niczym nie umniejszając rangi wierszy Moczulskiego – jego miejsce w świecie poezji jest niewzruszone – nie można nie dostrzec, że to właśnie twórczość oprawiona muzyką uczyniła poetę sławnym i rozpoznawalnym. I nie dotyczy to tylko piosenek. Sprawiły to choćby i frazy jego songów z poematu obrzędowego Teatru STU Exodus, które oddawały nastroje z pierwszej połowy lat 70. Słowa z tekstów Mówcie do ściany, Na szarość naszych nocy, Pieśń poranna, Gdzie mieszkasz nocy… wyśpiewane, wykrzyczane mocą niecierpliwie wyzwalanej prawdy opisywały stan ducha młodej inteligencji pełniej i prawdziwiej niż niejeden socjolog. Odsłaniały nadzieje, wyrażały pragnienia. „Wstań Polsko, przebudź się, wstań jak wstaje słońce, obudź się wreszcie z naszych marzeń i westchnień”. W 1992 roku posłuchaliśmy natomiast Nieszporów ludźmierskich, którymi poeta dziękował Panu za odzyskaną wolność. Efektu tego kolejnego artystycznego spotkania poety z kompozytorem Janem Kantym Pawluśkiewiczem ponad sto razy słuchała na żywo publiczność nie tylko w Polsce. Później artyści stworzyli wspólnie kolejne formy oratoryjne – Przez tę ziemię przeszedł Pan, Radość miłosierdzia. Nie zapomnieli zarazem, że od piosenek zaczęli, zaskoczyli zatem pełną urody, wręcz przebojową płytą Consensus – z Janem Kantym także jako wokalistą; płytą jakże niewypromowaną, co paradoksalne, jeśli zważyć, że firmowało ją Polskie Radio.

 

Ponad sto z tych tekstów przywołuje ten tom. Rozpoczyna go, co pewnie PT Czytelnicy odbiorą jako coś oczywistego, opowieść o Skowronkach: Był bodaj czerwiec 1968 roku, Krystynka miała wracać z Paryża, gdzie była na stypendium naukowym, zatem jechałem do Warszawy, by ją odebrać z lotniska. Siedząc w wagonie restauracyjnym przy kawie, pomyślałem, że ona gdzieś tam wysoko nad chmurami, w samolocie… A potem on będzie zniżał lot, jak te skowronki, których chmary zapamiętałem z dzieciństwa, znad Czarnej Hańczy, dokąd zabierał mnie dziadek. To on w czasie wakacji odsłaniał mi świat przyrody, ukazywał jej urodę. Skowronki pozostały jednym z najsilniejszych przeżyć, fascynowały mnie przez całe dzieciństwo, mogłem patrzeć na nie godzinami. I tak zapisywałem na serwetce: One stoją w powietrzu, /wysoko nad chmurami, /one spadają z nieba, /z wiatrami, z obłokami. A gdy dopisałem linijki Śpiewają twoje włosy, śpiewa twoja sukienka i pantofelek, i słowa Cała jesteś w skowronkach”, poczułem taką radość, że aż chciałem uściskać jakiegoś nieznanego mi, siedzącego naprzeciwko, młodego człowieka. Chyba się wystraszył, bo odszedł pospiesznie.. . wspomina Leszek Aleksander Moczulski.

 

Tekst dostał Andrzej Zieliński. Którego dnia zadzwonił do autora: Przyjedź na Stachowicza, posłuchasz Skowronków… Piosenka o ulicy Stachowicza, gdzie mieszkała rodzina Zielińskich, też jest w tym wyborze. Syn Andrzej dedykował ją: „pamięci Rodziców Zofii i Franciszka Zielińskich”. To w ich mieszkaniu, w 1968 roku, w obecności autora, piosenka została rodzinnie odśpiewana; obu braciom towarzyszył tata Franciszek, wykształcony skrzypek, zarazem pierwszy menedżer zespołu. „Byłem zachwycony” – przywołuje swą reakcję poeta. I dodaje: „Zafascynowałem się Andrzejem od pierwszych jego piosenek, tą pierwszą z moim tekstem były Nocne tramwaje, to było jeszcze przed powstaniem zespołu Skaldowie. Oni pojawili się wiosną 1965 roku”.

 

Któregoś dnia przyszedł do mnie Andrzej. «Ja tobie pomagałem, to teraz kolej na ciebie, założyliśmy zespół, potrzebuję tekstu do muzyki, napisz mi o jarmarku». Podrzucił mi «rybkę», a ja od razu w kawiarni Żaczka napisałem tekst. Cóż, tzw. rybka, czyli najczęściej absolutnie dowolny tekst, informujący autora o ilości sylab i rozłożeniu muzycznych akcentów, była zwłaszcza wtedy czymś ogromnie pomocnym. Magnetofony były jeszcze rzadkością.

 

Na początku nie miałem magnetofonu, ani maszyny do pisania. Pierwszą rzeczą, jaką kupiłem, zapożyczając się, to był magnetofon Grundig. Pozwolił mi już pisać tekst do muzyki odsłuchiwanej z taśmy. A potem jeszcze tata ufundował mi maszynę do pisania. Pamiętam ten dzień, mieszkaliśmy przy alei Pokoju, i ja, z radości, napisałem na tej maszynie niemal od ręki Medytacje wiejskiego listonosza.

 

Andrzej Zieliński miał dar, podkreśla poeta, opowiadania muzyki, i to włącznie z aranżem.

Pisałem nie tyle pod melodię, co pod aranż, a w nim Andrzej był niedościgły. Tak przybliżał mi muzykę do Medytacji wiejskiego listonosza, Dwudziestego szóstego marzenia… Dawał muzykę, „rybkę”, ale i opowiadał, co mu się z daną muzyką kojarzy.

 

Pisał Moczulski teksty głównie do muzyki; wyjątkami, poza Skowronkami, były między innymi: Mateusz IV, inspirowany filmem Żywot Mateusza („Byłem nim zachwycony…”), Prawo Izaaka Newtona, Nie widzę ciebie w swych marzeniach

 

Urzekało mnie u Andrzeja to, że słyszałem w jego muzyce Mozarta, coś wytwornego, delikatnego, a jednocześnie cudownie ironicznego, podszytego delikatnym humorem. Muzyka Andrzeja mnie prowadziła, ona miała tekst w sobie, ja musiałem go odtworzyć; tak było na przykład z Od wschodu do zachodu słońca. Raz zdarzyło się, że dostałem muzykę, a tekstu nie napisałem…

 

Jak przyznaje, początkowo głowił się nad znalezieniem formy poetyckiej adekwatnej do tej muzyki. „Uprawiałem lirykę delikatną, cichutką, a tu – mocne uderzenie” – śmieje się, przywołując ów, zapomniany już, termin, uwieczniony w tytule filmu ze Skaldami w jednej głównych ról.

 

Szybko też zaproszony został Leszek Aleksander przez lidera Skaldów do Radia Kraków, jeszcze przy ulicy Szlak, gdzie zespół rejestrował pierwsze piosenki. „Pamiętam, że wstrzymywałem jakieś nagrania, bo w kilku piosenkach poprawiałem cudze teksty….

 

I tak został kierownikiem literackim Skaldów. Był nim przy kolejnych płytach – na pewno jeszcze przy Ty, potem jego związki z zespołem stawały się coraz luźniejsze, także jako autora. Na pierwszych pięciu longplayach Skaldów aż 32 piosenki – z 56 — podpisane są przez Moczulskiego. Na płycie Wszystkim zakochanym, z 1972 roku, są już tylko trzy jego piosenki, podobnie na późniejszej o cztery lata, pt. Szanujmy wspomnienia.

 

Brakuje go natomiast na albumie Krywań, Krywań, rockowej suicie nagranej w 1972 roku. Acz od tematyki góralskiej, poeta, choć z Suwałk rodem, nie stronił. To on napisał teksty dwóch przebojów Uciekaj uciekaj i Na wirycku.

 

Stopniowe rozchodzenie się dróg Skaldów i ich poety było z jednej strony wynikiem rozmaitych dyskusji artystycznych, z drugiej – współpracy Moczulskiego z innymi wykonawcami krakowskimi – Dżamblami i Anawą. Na kultowej, i jedynej, płycie pierwszego z zespołów, nagranej w 1969 roku, są cztery piosenki Moczulskiego, w tym tytułowa – Wołanie o słońce nad światem.

 

W tym czasie poprzez Jana Kantego Pawluśkiewicza Leszek Aleksander trafia w krąg grupy Anawa. Powstała pierwsza wersja Korowodu, z muzyką Pawluśkiewicza właśnie. Ale dopiero kolejna, stworzona przez Marka Grechutę, rozsławiła ów tekst. „Marek przyjechał do mnie z nagraniem, puściłem na moim grundigu… Ja w ogóle się kochałem w piosenkach Marka Grechuty, bardzo mi się podobała Będziesz moją panią. I fascynowałem się muzyką Jana Kantego”.

 

Nie zaprzestał też Moczulski współpracy z Pawluśkiewiczem, gdy ten, rozstawszy się z Grechutą, nagrał firmowaną przez zespół Anawa płytę z Andrzejem Zauchą jako solistą. Wiele z powstałych wówczas piosenek żyje do dziś, powróciły w wykonaniach Beaty Rybotyckiej, Grzegorza Turnaua.

 

Co decyduje, że konkretny tekst dawał Leszek Aleksander Moczulski temu, a nie innemu kompozytorowi?

 

Teraz, post factum, mogę to uporządkować, wtedy działo się to intuicyjne, to była kwestia empatii, wejść w czyjś świat tak, by nasze drogi się przecięły. Tę zasadę stosuję do dzisiaj, to musi być spotkanie dusz… wyjaśnia autor tego zbioru.Trzeba trochę kaw wypić wspólnie, by zawiązała się artystyczna przyjaźń. Bez tego nie ma współpracy…

 

W 1968 roku tłumaczył: Usiłuję spojrzeć na piosenkę z pozycji (…) literata. (…) Piosenka ma jak gdyby własną poetykę. Jej tekst ma być poetycki, a jednocześnie musi być przecież komunikatywny, musi «przylegać» do nastroju melodii.

 

I tak dochodzimy do dociekań o granice między poezją a tekstem piosenki. Co rozstrzyga, że jakiś tekst jest już wierszem?

 

„Z czasem coraz mniej mam jasności w tej sprawie” – mówił mi w 2007 roku poeta. Teraz, sześć lat później, dodaje: „Wiersz i piosenka to dla mnie dwa ogrody wspólnie pielęgnowane. Nieraz są osobne, ale też, może z biegiem lat, przenikają się”.

 

Fakt, nieraz przekornie wysyłał pismom literackim teksty piosenek jako wiersze, po czym widział je wydrukowane. W tomie 70 widoków w drodze do Wenecji, z roku 1991, umieścił i Cała jesteś w skowronkach, i Korowód. Była to już wszak klasyka. Do innej antologii wybrano z kolei Na szarość naszych nocy.

 

Leszek Aleksander Moczulski wciąż pisze piosenki. Ukazały się na płycie Skaldów, tym razem z muzyką Jacka Zielińskiego – Oddychać i kochać, do innych muzykę skomponował Andrzej Zarycki.

 

Wiele wierszowanych tekstów nie ma wciąż muzyki. Trzydzieści z nich, z ostatniego okresu, zamyka ten wybór. Kompozytorom dają okazję, by je dopełnili, by – gdy sięgną po nie wykonawcy – stanowiły dzieła kompletne.

 

Może odnajdą w nich szansę dla siebie młodsi. Wszak ich autor, dziś 75-letni, co to niegdyś był „bigbitowcem”, już doświadczył spotkań z młodszymi, choćby Brathankami, którzy sięgnęli po przeboje Skaldów.

 

Uniwersalny charakter twórczości Leszka Aleksandra Moczulskiego oddaje również piosenka Ta wędrówka nasza, wykonywana obecnie w finale Wyzwolenia Wyspiańskiego, zrealizowanego w Teatrze STU przez Krzysztofa Jasińskiego. I tak poeta powraca do STU kolejny raz – bo był jeszcze Ikar, wpleciony w musical Szalona lokomotywa. I raz jeszcze przekonuje, jak intensywnie potrafi być obecny w naszym życiu – to przemawiając z kart poetyckich tomów, to ze sceny (sam w początkach lat 70. uprawiał z lubością Teatr Jednego Autora, jak nazwał te spotkania z publicznością Tadeusz Nyczek), to z płyty czy estrady; to niezmiennie nośna forma przekazu liryki.

 

A teraz będzie okazja, by z tymi tekstami, pozbawionymi nut, obcować intymnie. Podczas lektury. I wtedy być może, na swój osobisty użytek, nie bacząc na polonistyczne definicje i dysputy, odnajdziemy w tych piosenkach najczystszą lirykę. I przekonamy się, że te „dwa ogrody wspólnie pielęgnowane” nierzadko się przenikają.

 

Wiele z publikowanych w tym wyborze piosenek – wyraźmy raz jeszcze zdziwienie, że pierwszym – zachowaliśmy w sercu już dawno. Teraz możemy się w nie wmyślić, zatrzymać nad wybranymi fragmentami. Możemy – na co pozwala niemal chronologiczny układ piosenek – zobaczyć, jak niektóre motywy powracają, jak ewoluują.

 

Jest w tych piosenkach – wszak rozpiętych pomiędzy pięcioma bez mała dekadami – niezmienna pogoda ducha, radość, wiara w słowa najpierwsze i najprostsze, jak „chleb, woda i sól”, o czym śpiewali aktorzy w Exodusie, jak miłość, o której Moczulski pisze wciąż z młodzieńczym zachwytem, z wiarą w jej wszechpotężną moc. „Bo miłość, bo miłość to wytrwać” – zauważa w jednej z nowych piosenek. Sam zaznał piękna wytrwania, zatem wierzmy poecie, co już dawno napominał: „Nie leczcie się z serca, nie leczcie się z głosu…”.

 

Ten zbiór pomoże nam w tym na pewno.

Mężczyzna na niepogodę

Podaj dalej! Powszechny Spis Muzyków Małopolski

Stworzenie powszechnego Spisu Muzyków Małopolski to cel akcji ogłoszonej przez Bibliotekę Polskiej Piosenki.

“Każdy organizator imprezy, wesela, eventu, święta dzielnicy lub hucznych imienin wie, że muzyka jest najważniejsza. Dobranie odpowiedniego zespołu do uroczystości, spotkania towarzyskiego jest bardzo odpowiedzialnym zajęciem. Renomowane biura promocji maja swoje stajnie muzycznych „pewniaków” znanych z radia lub telewizji. Lokalne domy kultury, rady dzielnic lub galerie nie dysponują odpowiednim budżetem, aby zapraszać gwiazdy. Najczęściej nie mają również rozeznania, kto i co może u nich zagrać lub zaśpiewać. Jest wiele dobrych zespołów muzycznych, które występują jedynie w miejscowych remizach, pubach bądź w kręgu znajomych. Pora to zmienić!” – uważają organizatorzy akcji.

Inicjatorzy chcą aby w Powszechnym Spis Muzyków Małopolski – Podaj dalej! zamieszczone zostały dane wszystkich działających na terenie małopolski muzyków, zespołów, chórów lub innych formacji muzycznych, które posiadają swoją oficjalną stronę w internecie. Jedyny warunek, jaki trzeba spełnić to zamieszczenie w ramach wzajemności linku z logo Biblioteki Polskiej Piosenki na oficjalnej stronie zespołu.

Aby znaleźć się w spisie należy na adres: podajdalej@bibliotekapiosenki.pl przesłać krótką informację o rodzaju wykonywanej muzyki, nazwie zespołu, miejscowości, z której pochodzi oraz linku do swojej strony internetowej (na której powinno znaleźć się logo Biblioteki Polskiej Piosenki z przekierowaniem na www.bibliotekapiosenki.pl

źródło: Biblioteka Polskiej Piosenki

Bez Murów – piosenki Jacka Kaczmarskiego i nie tylko…

Koncert
Bez Murów – piosenki Jacka Kaczmarskiego i nie tylko…

KONCERT Adam i Patka

W programie utwory Jaromira Nohavicy, Karela Kryla, Jacka Kaczmrskiego i innych…
Wystąpią:
Patrycja Polek i Adam Leszkiewicz

Bilety: 15 zł (ulgowe), 20 zł (normalne)